Jump to content

ခေတ်ကြီး ၄ခေတ်

ဝီကီးပီးဒီးယား က

ရခိုင်သမိုင်းမှာ ထင်ရှားရေ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်မှုနန့် ယဉ်ကျေးမှုထွန်းကားခရေ ခေတ်ကြီး(၄)ခေတ်အကျဉ်းချုပ် ရခိုင်ပြည်၏ ခေတ်ကြီး ၄ ခေတ်

ရခိုင်လူမျိုးရို့သည် ကိုယ့်ထီး၊ ကိုယ့်နန်းနန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်မှုနန့် ယဉ်ကျေးမှုအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ဟိခကတ်ပြီး ခေတ်ကြီး လေးခေတ်နန့် ထည်ထည်ဝါဝါ ရပ်တည်လာခကတ်ပါရေ။

၁။ ဓညဝတီခေတ် (ဘီစီ ၃၃၂၅ – အေဒီ ၃၂၆)

[တီးဖြတ်ပါ | အရင်းအမြစ်ကိုတီးဖြတ်ပါ]

ဓညဝတီခေတ် ပထမ ဓညဝတီခေတ် ဒုတိယ ဓညဝတီခေတ် တတိယ ဓညဝတီခေတ်

  • တည်ထောင်သူ: မာရယုမင်း
  • ထင်ရှားသောအချက်: ရခိုင်ရို့ဧ့ ပထမဆုံးမြို့ပြနိုင်ငံ ဖြစ်ပြီး မဟာမုနိ ရုပ်ပွားတော်ကို စန္ဒသူရိယမင်း လက်ထက်မာသွန်းလုပ်ခပါရေ
  • ယင်းခေတ်နှောင်းပိုင်း၌ ဗြဟ္မီအက္ခရာ ဖြင့် ကျောက်စာရေးထိုးခြင်းနန့် စာပေစတင် ထွန်းကားခပါ‌ရေ။
  • ကာလ: နှစ်ပေါင်း ၄၀၀၀ လောက်တည်တန့်ခပါ‌ရေ။

၂။ ဝေသာလီခေတ် (အေဒီ ၃၂၇ – အေဒီ ၈၁၈)

[တီးဖြတ်ပါ | အရင်းအမြစ်ကိုတီးဖြတ်ပါ]

ဝေသာလီခေတ်

  • တည်ထောင်သူ: ဒွေစန္ဒြမင်း
  • ထင်ရှားသောအချက်: ခေတ်သစ် အိန္ဒိယနန့် ဆက်စပ်ပြီး ကုန်သွယ်မှုနန့် စီးပွားရေး အထူးထွန်းကားခသော ခေတ်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ပိုင် ဝေသာလီဒင်္ဂါး တိ သွန်းလုပ် သုံးစွဲခပါရေ။
  • နိုင်ငံရီး၊ စစ်ရီးနန့် ယဉ်ကျေးမှု တိုးတက်ခပါရေ။
  • ။ ရက္ခဝဏ္ဏအက္ခရာ ရို့ စတင်ဖြစ်ပေါ်ထွန်းကားပြီး သိန်ကန်မိန်ရတု ရို့ကဲ့သို့ ရှေးအကျဆုံး စာပီရို့ကို တွေ့ရပါရေ။
  • အထောက်အထား: အာနန္ဒစန္ဒြ ကျောက်စာမာ မင်းစိုင်မင်းဆက်တိကို မှတ်တမ်းတင်ထားပါ ရေ။

၃။ လေးမြို့ခေတ် (အေဒီ ၈၁၈ – အေဒီ ၁၄၃၀)

[တီးဖြတ်ပါ | အရင်းအမြစ်ကိုတီးဖြတ်ပါ]

ပဉ္စာမင်းဆက် ပထမ ပုရိန်မင်းဆက် ဒုတိယပုရိန်မင်းဆက် နေရဉ္စတောင်ငူမြို့မင်းဆက် လောင်းကြက်မြို့မင်းဆက်

  • တည်ထောင်သည့် နေရာ: လေးမြို့မြစ်တစ်လျှောက်ရှိ ပဉ္စာ၊ ပုရိန်၊ နေရဉ္စရာ (တောင်ငူ) နှင့် လောင်းကြက် ဟူသော မြို့လေးမြို့ကို အစွဲပြု၍ ခေါ်ဝေါ်စွာဖြစ်ပါ‌ေ

၄။ မြောက်ဦးခေတ်ရေဒီ လို့ – အေဒီ ၁၇၈၅)

[တီးဖြတ်ပါ | အရင်းအမြစ်ကိုတီးဖြတ်ပါ]

မြောက်ဦးခေတ် ပထမမြောက်ဦးမင်းဆက် ဒုတိယမြောက်ဦးမင်းဆက် တတိယပါရေးမင်းဆ့စာပီက်

  • တမာာင်သူ: မနီ‌ေရောမွန်မင်း
  • ထင်ရှားသောအချက်မာိုင်ရို့ဧ့ ရွှေရီာင်လွရပျို့ဖြစ်ပါ‌ေ။ာ ခေတ် ဟု ဆိုနိုင်ပြီး၊ ပေါ်တူဂီ၊ တူရကီ၊ ဒတ်ချ် စသော နိုင်ငံတကာနန့် ကုန်သွယ်မှု အထူးကောင်းမွန်ပြီး ရခိုင်ပြည်သည် အင်အားအကြီးဆုံးသော ရေကြောင်း အင်ပါယာကြီးတစ်ခုအဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ရတု၊ ဧချင်း၊ မော်ကွန်း စသော စာပေများ အထွတ်အထိပ် ရောက်ခဲ့သည်။