ဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ်

ဂ-ဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ်

၃၈၀။ ဘုန်းတော်ကြီးရေ မြတ်စွာဘုရားစွာ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ ရှဉ့်နက်ရို့အား အစာကျွေးရာ ဖြိုက်ရေ ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနီတော်မူရေအခါ မလ္လမင်း၏ သားဖြိုက်ရေ ဖွားမြင်စွာမှခုနစ်နှစ်လှောက်ရာဟိသေးသော အသျှင်ဒဗ္ဗစွာ အရဟတ္တဖိုလ်ကို မျက်မှောက် ပြုခယာ၊ ထိုအသျှင်ဒဗ္ဗစွာတပည့်သာဝကရို့ ရောက်သင့်ရောက်ထိုက်သော အားနူံးသောတရားသို့ အစိုင်ရောက်ခပြီ၊ ထိုအသျှင်ဒဗ္ဗအား တခုတစ်ရီသော ရဟန်းကိစ္စ နောက်ထပ်ပြုဖွယ် မဟိတော့ယာ၊ ပြုအပ်ပြီး (သောတရား) ကိုလဲ့ထပ်၍ ပွါးများဖွယ် မဟိတော့ယာ။

ယင်းခါ ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ကပ်၍ (တပါးတည်း) ကိန်းအောင်းနိန်စိုင် မလ္လမင်း၏သား အသျှင် ဒဗ္ဗအား"ဖွားမြင်စွာမှ ခုနစ်နှစ်လှောက်ရာဟိသေးသော ငါစွာ အရဟတ္တဖိုလ်ကို မျက်မှောက် ပြုခါ့ဇပ်ာ၊ (ငါစွာ) တပည့်သာဝကရို့ ရောက်သင့်ရောက်ထိုက်သော အားနူံးသောတရားသို့ အစိုင်ရောက်ခပြီ၊ ငါ့အားတခုတစ်ရီသော ရဟန်းကိစ္စ နောက်ထပ်ပြုဖွယ် မဟိတော့ယာ၊ ပြုအပ်ပြီး (သော တရား) ကိုလဲ့ထပ်၍ ပွါးများဖွယ် မဟိတော့ယာ၊ ငါစွာ သံဃာတော်၏ ဇာသို့သို့ အမှုကြီးငယ်ကို ပြုရပါအံ့နည်း"ဟု စိတ်အကြံအစီ ဖြိုက်ပေါ်၏။

ယင်းခါ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗအား "ငါစွာ သံဃာတော်၏ အိပ်ရာနီရာကိုလဲ့ ခင်းရမူဆွမ်းရို့ကိုလဲ့ ညွှန်းရမူ ကောင်းလီစွ"ဟု အကြံအစီ ဖြိုက်၏။ ယင်းခါ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗစွာ ညချမ်းအခါ၌ (တပါးတည်း) ကိန်းအောင်းရာမှ ထပနာ မြတ်စွာဘုရားပါးကို ချိုင်းကပ်ပြီးကေ မြတ်စွာဘုရားကို ယှိခိုး၍ တစ်ခုသော နီရာမာ ထိုင်နီ၏၊ တစ်ခုသော နီရာမာ ထိုင်ရားသော် မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗစွာ မြတ်စွာဘုရားအား-"အသျှင်ဘုရား ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ကပ်၍ (တပါးတည်း) ကိန်းအောင်းနိန်စိုင် အကျွန်ုပ်အား ဖွားမြင်စွာမှ ခုနစ်နှစ်လှောက်ရာဟိသေးသော ငါစွာကား အရဟတ္တဖိုလ်ကို မျက်မှောက် ပြုခယာ၊ (ငါစွာ) တပည့်သာဝကရို့ ရောက်သင့်ရောက်ထိုက်သော အားနူံးသော တရားသို့ အစိုင်ရောက်ခပြီ၊ ငါ့အားတခုတစ်ရီ သော ရဟန်းကိစ္စ နောက်ထပ်ပြုဖွယ် မဟိတော့ယာ၊ ပြုအပ်ပြီး (သောတရား) ကိုလဲ့ထပ်၍ ပွါးတိ ဖွယ် မဟိတော့ယာ။ ငါစွာ သံဃာတော်၏ ဇာသို့သို့ အမှုကြီးငယ်ကိုပြုရပါအံ့နည်း"ဟု စိတ် အကြံအစီ ဖြိုက်ပေါ်ပါရေ။

"အသျှင်ဘုရား ထိုအကျွန်ုပ်အား 'ငါစွာ သံဃာတော်၏ အိပ်ရာနီရာကိုလဲ့ ခင်းရမူ ဆွမ်းရို့ကိုလဲ့ ညွှန်းရမူ ကောင်းလီစွ'ဟု အကြံအစီ ဖြိုက်ပါရေ။ အသျှင်ဘုရား အငါစွာ သံဃာတော်၏ အိပ်ရာ နီရာကိုလဲ့ ခင်းခြင်းငှါ ဆွမ်းရို့ကိုလဲ့ ညွှန်းခြင်းငှါ အလိုဟိပါရေ"ဟု (လျှောက်ထား၏)။

ဒဗ္ဗ ကောင်းစွ ကောင်းစွ၊ ဒဗ္ဗ ယပိုင်ဖြိုက်ခကေ သင်ရေ သံဃာတော်၏ အိပ်ရာနီရာကိုလဲ့ ခင်းလော့၊ ဆွမ်းရို့ကိုလဲ့ ညွှန်းလော့ဟု (ခွင့်ပြုတော်မူ၏)။

"ကောင်းပါရာ အသျှင်ဘုရား"ဟု မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗစွာ မြတ်စွာဘုရားအား ပြန်ကြားလျှောက်ထား၏။ ယင်းခါ မြတ်စွာဘုရားစွာ ဒေအကြောင်းအရာကြောင့် ရဟန်းသံဃာကို စည်းဝီးစီရားကေ တရားစကားကို ဟောကြားပြီးပနာ ရဟန်းရို့ကို -

"ရဟန်းရို့ ယပိုင်ဖြိုက်ခကေ သံဃာတော်စွာ မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗကို အိပ်ရာနီရာ ခင်းသူဟုလိ့ကောင်း၊ ဆွမ်းညွှန်းသူဟုလိ့ကောင်း သမုတ်လော့"။

ရဟန်းရို့ ဒေပိုင်ဆိုကေ သမုတ်ရဖို့၊ ရှီးဦးစွာ မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗကို တောင်းပန်ရဖို့၊ တောင်းပန်ယပြီးနောက် တမွတ်ချင်းလိမ္မာပနာ စွမ်းရည်ဟိရေ ရဟန်းစွာ သံဃာတော်ကို သိစီရဖို့။

၃၈၁။ "အသျှင်ဘုရားရို့ သံဃာစွာ အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော၊ အဂယင့်လို့ သံဃာအားလျောက်ပတ်သော အခါဟိရေ ကံစွာ ဖြိုက်အံ့၊ သံဃာစွာ မလ္လမင်း၏သား အသျှင် ဒဗ္ဗကိုအိပ်ရာနီရာခင်းသူဟုလိ့ကောင်း၊ ဆွမ်းညွှန်းသူဟုလိ့ကောင်း သမုတ်ရာ၏၊ ဒေကား သိစီခြင်းတည်း။

အသျှင်ဘုရားရို့ သံဃာစွာ အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော၊ သံဃာစွာ မလ္လမင်း၏သားဒဗ္ဗကို အိပ်ရာနီရာခင်းသူဟုလိ့ကောင်း၊ ဆွမ်းညွှန်းသူဟုလိ့ကောင်း သမုတ်၏၊ အကြင်အသျှင်အား မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗကို အိပ်ရာနီရာခင်းသူဟုလိ့ကောင်း၊ ဆွမ်းညွှန်းသူဟုလိ့ကောင်း သမုတ်ခြင်းကို ခြီခြင်း ဟိ၏၊ ထိုအသျှင်စွာ ဆိတ်ဆိတ် နီရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား ခြီခြင်း မဟိ၊ ထိုအသျှင်စွာ ပြောဆိုရာ၏။

သံဃာစွာ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗကို အိပ်ရာနီရာခင်းသူဟုလိ့ကောင်း၊ ဆွမ်းညွှန်းသူဟုလိ့ကောင်း သမုတ်အပ်ပြီ၊ သံဃာအား ခြီခြင်း ဟိ၏၊ ယင်းအတွက်နန့် ဆိတ်ဆိတ် နီ၏၊ ဧပိုင် ဆိတ်ဆိတ်နေအနိန်နန့် ဒေခြီရေ အဖြိုက်ကို သိမှတ်ရပါရေ"ဟု (သိစီရဖို့လို့မိန့်တော်မူ၏)။

၃၈၂။ သမ္မုတိရရားရေ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗစွာ သဘောတူ ရဟန်းရို့အား တစ်ပေါင်းတည်း အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးရေ၊ အကြင်ရဟန်းရို့စွာ သုတ္တန်ကို ဆောင်ကုန်၏၊ "ထိုရဟန်းရို့စွာ အခြင်းသိသုတ္တန်ကို အညီအညွတ် ရွတ်ကတ်လိ့မေ"ဟု ထိုရဟန်းရို့အား တစ်ပေါင်းတည်းအိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးရေ။

အကြင်ရဟန်းရို့စွာ ဝိနည်းကို ဆောင်ကုန်၏၊ "ထိုရဟန်းရို့စွာ အခြင်းသိ ဝိနည်းကိုဆုံးဖြတ်ကတ်လိ့မေ"ဟု ထိုရဟန်းရို့အား တစ်ပေါင်းတည်း အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးရေ။

အကြင်ရဟန်းရို့စွာ တရားဟောဓမ္မကထိက (ဖြိုက်ကေတ်ကုန်၏)၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ အခြင်းသိတရားကို ဆွေးနွေးကတ်လိ့မေ"ဟု ထိုရဟန်းရို့အား တစ်ပေါင်းတည်း အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးရေ။

အကြင်ရဟန်းရို့စွာ ဈာန်ဝင်စားလေ့ဟိကုန်ရေ၊ "ထိုရဟန်းရို့စွာ အခြင်းသိ နှောင့်ရှက်ခြင်းကကင်းအံ့"ဟု ထိုရဟန်းရို့အား တစ်ပေါင်းတည်း အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးရေ။

အကြင်ရဟန်းရို့စွာ (မဂ်ဖိုလ်မှ) ဖီလာဖြိုက်ရေ စကားကို ပြောလီ့ဟိကုန်ရေ၊ ကိုယ် (ခန္ဓာ)၏ခိုင်မြဲမှုူ အလိ့အကျင့် တိကုန်စွာဖြိုက်ပနာ နီကုန်ရေ၊ "ဒေအသျှင်ရို့စွာ ဒေမွေ့လျော်ခြင်းနန့်လည်းနီကုန်အံ့"ဟု ထိုရဟန်းရို့အား တစ်ပေါင်းတည်း အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးရေ။

အကြင်ရဟန်းရို့စွာ အခါမဲ့၌ လာကတ်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းရို့အားလည်း တေဇောကသိုဏ်းကေ အာရုံဟိရေ ဈာန်ကို ဝင်စားပနာ ထိုအရောင် (အလင်း) နန့်ပင် အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးရေ။

စင်စစ်အနိန်နန့် ရဟန်းရို့စွာ "မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗ၏ တန်ခိုးပြာဋိဟာကို ငါရို့ ကြေ့ကုန်အံ့"ဟု တလိတမန် အခါမဲ့၌ လာကုန်၏၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ "မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗသို့ချိုင်းကပ်၍ "ငါ့သျှင် ဒဗ္ဗ ငါရို့အား အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးဗလင့်"ဟု ဆိုကုန်၏။

ထိုရဟန်းရို့ကို မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗစွာ "အသျှင်ရို့စွာ အဇာအရပ်၌ အလိုရှိကုန်သနည်း၊ အဇာအရပ်၌ ခင်းပီးရဖို့လဲ"ဟု ဆို၏၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ တလိတမန် အဝီး၌့ညွှန်းကုန်၏၊ "ငါ့သျှင်ဒဗ္ဗ ငါရို့အား ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်၌ အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးဗလင့်၊

ငါ့သျှင် ငါရို့အား စောရပပါတချောက်၌ အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးဗလင့်၊ ငါ့သျှင် ငါရို့အား ဣသိဂိလိတောင်နံပါးကျောက်နက် (ဂူ) ၌ အိပ်ရာ နီရာကို ခင်းပီးဗလင့်၊ ငါ့သျှင် ငါရို့အား ဝေဘာရတောင်နံပါး စရည်းပင် (ဂူ) ၌ အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးဗလင့်၊ ငါ့သျှင် ငါရို့အား ယင်းတိုက်တော သပ္ပသောဏ္ဍိကချိုင့်ဝှမ်း၌အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးဗလင့်၊ ငါ့သျှင် ငါရို့အား ဂေါတမကချောက်၌ အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးဗလင့်၊ ငါ့သျှင် ငါရို့အား တည်ပင်ပေါက်သော ချောက်၌ အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးဗလင့်၊ ငါ့သျှင် ငါရို့အားတပေါဒါချောက်၌ အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးဗလင့်၊ ငါ့သျှင် ငါရို့အား တပေါဒါအရံ၌ အိပ်ရာနီရာကိုခင်းပီးဗလင့်၊ ငါ့သျှင် ငါရို့အား ဇီဝက၏ သရက်ဟင်းခင်း၌ အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးဗလင့်၊ ငါ့သျှင်ငါရို့အား မဒ္ဒကုစ္ဆိတောမာ အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးဗလင့်"ဟု (အဝီး၌ ညွှန်းကုန်၏)။

ထိုရဟန်းရို့အား အသျှင်ဒဗ္ဗစွာ တေဇောကသိုဏ်းကေ အာရုံဟိရေ ဈာန်ကို ဝင်စားပနာတောက်ပသော လက်ညှိုးနန့် ရှေ့မှ ရှေ့မှ လားရေ။

ထိုရဟန်းရို့စော်လည်း ထိုအရောင်အလင်းနန့်ရာကေ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗ၏ နောက်ခါမှ နောက်ခါမှ လိုက်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းရို့အား မလ္လမင်း၏ သား အသျှင်ဒဗ္ဗစွာ "ဒေကား ညောင်လွေ့ 'ခုတင်'တည်း၊ ဒေကား အင်းပျိုင် 'ခုံရှည်'တည်း၊ ဒေကား ဘုံလျို 'ဖုံ'တည်း၊ ဒေကားခေါင်းအုံးတည်း၊ ဒေကား ကျင်ကြီး (စွန့်ရာ) ဌာနတည်း၊ ဒေကား ကျင်ငယ် (စွန့်ရာ) ဌာနတည်း၊ ဒေကား သောက်ရီတည်း၊ ဒေကား သုံးဆောင်ရေတည်း၊ ဒေကား တောင်ဝှေးတည်း၊ ဒေကား'ဒေအချိန်မာ ဝင်ရဖို့ ဒေ အချိန်မာ ထွက်ရဖို့ (အစဟိစော်အနိန်နန့်) ထားအပ်ရေ' သံဃာ၏ကတိကဝတ်တည်း"ဟု ပြောဆို၍ အိပ်ရာ နီရာကို ခင်းပီးရေ။

မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗစွာ ထို (ရဟန်း) ရို့အား အိပ်ရာနီရာကို ခင်းပီးရားရေ် ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်သို့ရာကေ တစ်ဖန် ပြန်ကြွ၏။

၃၈၃။ ယင်းခါ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့စွာ အသျှေလည်း ဖြိုက်ကေုန်ရေ၊ ဘုန်းကံလည်းနည်းပါးကုန်၏၊ သံဃာ၏ ယုတ်ညံ့သော အိပ်ရာနီရာရို့စွာလိ့ကောင်း၊ ယုတ်ညံ့သော ဆွမ်းရို့စွာလိ့ကောင်း ထိုရဟန်းရို့အား ရောက်ကုန်၏။

ယင်းခါ ရာဇဂြိုဟ်မြို့၌ လူရို့စွာ မထေရ်ဖြိုက်ကေုန်သော ရဟန်းရို့အား အထူးပြု ပြင်စီရင်အပ် သောဆွမ်းကိုလိ့ကောင်း၊ ထောပတ်ကိုလိ့ကောင်း၊ ဗားကိုလိ့ကောင်း၊ လက်သုပ်ဟင်းလျာကိုလိ့ကောင်း (လှူခြင်းငှါ အလိုဟိကုန်ရေ)။ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့အားကား ပကတိအတိုင်းဖြိုက်ရေ ချက်ထားတိုင်းသော ပအုံးရည်ကေ နှစ်ခုမြောက်ဟိရေ ဆန်ကွဲထမတ်ကို လှူကုန်၏။

ထို (မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက) ရဟန်းရို့စွာ ဆွမ်းစားယပြီးနောက် ဆွမ်းစားသာလယံမှ ဖဲလားကုန်ရားလတ် သော်မထေရ်ဖြိုက်ကေုန်သော ရဟန်းရို့ကို "ငါ့သျှင်ရို့ သင်ရို့အား ဆွမ်းစားသာလယံ၌ အဇာအရာရေဖြိုက်သနည်း၊ ငါ့သျှင်ရို့ သင်ရို့အား ဆွမ်းစားသာလယံ၌ အဇာအရာရေ ဖြိုက်သနည်း"ဟု မီးကုန်၏။ တချို့ မထေရ်ရို့စွာ "ငါ့သျှင်ရို့ ငါရို့အား ထောပတ်စွာ ဖြိုက်၏၊ ဆီစွာ ဖြိုက်၏၊ လက်သုပ်ဟင်းလျာစွာ ဖြိုက်၏"ဟု ပြောကုန်၏၊ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့စွာကား "ငါ့သျှင်ရို့ ငါရို့အားတခုတစ်ရီ (အထူး) မဖြိုက်ပြီ၊ ပကတိ အတိုင်းဖြိုက်ရေ ချက်ထားတိုင်းသော ပအုံးရည်ကေ နှစ်ခုမြောက်ဟိရေ ဆန်ကွဲထမင်းစွာ ဖြိုက်၏"ဟု ပြောကုန်၏။

ယင်းခါ ကလျာဏဘတ္တိက ဒါယကာစွာ သံဃာအား စတုက္ကဘတ်ကို နိစ္စဘတ် လှူ၏၊ ထိုဒါယကာစွာ ဆွမ်းစားသာလယံ၌ သားမယားနန့်တကွ အနီးမာ ရပ်တည်ပြီးကေ လုပ်ကျွေး၏၊ တချို့ရဟန်းရို့ကို ဆွမ်းနန့် မီးကုန်၏၊ တချို့ ရဟန်းရို့ကို ဟင်းလျာနန့် မီးကုန်၏၊ တချို့ ရဟန်းရို့ကို ဆီနန့်မီးကုန်၏၊ တချို့ ရဟန်းရို့ကို လက်သုပ်ဟင်းလျာနန့် မီးကုန်၏။

ယင်းခါ ကလျာဏဘတ္တိက ဒါယကာ၏ ဆွမ်းကို မိုးသောက်ဖက်ခါ (သုံးဆောင်ဖို့) အလို့ငှါ မေတ္တိယဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့အား ညွှန်းအပ်၏။ ယင်းခါ ကလျာဏဘတ္တိက သူကြွယ်စွာ တခုတစ်ရီ ပြုဖွယ်နန့်အရံသို့ လားရေ။ ထိုဒါယကာစွာ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗပါးကို ချိုင်းကပ်၍ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗကို ယှိခိုးပြီးကေ တစ်ခုသော နီရာမာ ထိုင်ရေ။ တစ်ခုသော နီရာမာ ထိုင်ရားသော ကလျာဏဘတ္တိကဒါယကာကို မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗက တရားစကားနန့် (အကျိုးစီးပွားကို) သိမြင်စီပြီးကေ (တရားကို) ဆောက်တည်စေကာ (တရားကျင့်သုံးရန်) ထက်သန်စီပနာ ရွှင်လန်းစီရားဖြိုက်ရပြီးကေး (ကလျာဏဘတ္တိက သူကြွယ်စွာ) မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗအား- "အသျှင်ဘုရား အကျနော်ရို့၏ အိမ်၌ မိုးသောက်ဖက်ခါ (သုံးဆောင်ဖို့) အလို့ငှါ အဇာ (ရဟန်း) အား ဆွမ်းကို ညွှန်းအပ်ပါသနည်း"ဟု လျှောက်၏။

"ဒါယကာ သင်ရို့၏ အိမ်၌ မိုးသောက်ဖက်ခါ (သုံးဆောင်ဖို့) အလို့ငှါ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်း ရို့အားဆွမ်းကို ညွှန်းအပ်ပြီ"ဟု (ပြောရေ)။

ယင်းခါ ကလျာဏဘတ္တိက ဒါယကာစွာ နှလုံးမသာဖြိုက်၏၊ "အဇာ့ကြောင့် ရဟန်းယုတ်ရို့စွာငါရို့၏ အိမ်၌ သုံးဆောင်ကုန်အံ့နည်း"ဟု အိမ်သို့ လားပနာ "ဟယ်အကျွန် မိုးသောက်ဖက်ခါ ဆွမ်းအလို့ငှါ အကြင် ရဟန်းရို့စွာ ကြွလှာကုန်အံ့၊ ထိုဆွမ်းစားလာရေ ရဟန်းရို့ကို တန်းခါးမုခ်၌ နီရာကို ခင်း၍ပအုံး ရည်ကေ နှစ်ခုမြောက်သော ဆန်ကွဲထမင်းနန့် လုပ်ကျွေးလော့"ဟုစီစပ်၏။ "ကောင်းပါရာအသျှင်"ဟု ထိုအကျွန်စွာ ကလျာဏဘတ္တိက ဒါယကာအား ပြန်ကြားပြောဆို၏။

ယင်းခါ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့စွာ "ငါ့သျှင်ရို့ အရင်ရက်က ငါရို့အား ကလျာဏဘတ္တိကဒါယကာ၏ ဆွမ်းကို ညွှန်းအပ်ပြီ၊ မိုးသောက်ဖက်ခါ ငါရို့ကို ကလျာဏဘတ္တိက ဒါယကာစွာ သား မယားနန့်တကွ အနီးမာ ကပ်၍ လုပ်ကျွေးအံ့၊ တချို့ ရဟန်းရို့ကို ဆွမ်းနန့် မီးကုန်အံ့၊ တချို့ ရဟန်းရို့ကိုဟင်းလျာနန့် မီးကုန်အံ့၊ တချို့ရဟန်းရို့ကို ဆီနန့် မီးကုန်အံ့၊ တချို့ရဟန်းရို့ကို လက်သုပ်ဟင်းလျာနန့် မီးကုန် အံ့"ဟု ထိုမေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့စွာ ထိုဝမ်းသာခြင်းနန့်ရာကေ ညဉ့်၌ စိတ်အလိုရှိတိုင်း မအိပ် (နှိုင်ကတ်) ကုန်၊ ယယပြီးနောက် မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့စွာ စောစောသား၌ သင်္ကန်းကို ပြင်ဝတ်၍ သပိတ်သင်္ကန်းကို ယူဆောင်ကာ ကလျာဏဘတ္တိက ဒါယကာ၏ အိမ်သို့ချိုင်းကပ် ကုန်၏။

ထိုအကျွန်စွာ အဝီးမှ လာကုန်သော မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့ကို မြင်ရေ၊ မြင်ယပြီးနောက်တန်းခါးမုခ်၌ နီရာကို ခင်းပီးပြီးကေ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့ကို "အသျှင်ဘုရားရို့ ထိုင်ကုန်လော့"ဟုလျှောက်၏။

ယင်းခါ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်ရို့အား "မုချဧကန် ဆွမ်းစွာ မပြီးသိမ့်ရေဖြိုက်ပနာ ငါရို့စွာတန်းခါးမုခ်၌ နီထိုင်ရကုန်၏"ဟု အောက်မေ့ခြင်း ဖြိုက်၏။

ယင်းခါ ထိုအကျွန်စွာ ပအုံးရည်ကေ နှစ်ခုမြောက်သော ဆန်ကွဲထမင်းနန့် "အသျှင်ဘုရားရို့ဘုဉ်းပေး (သုံးဆောင်) ကုန်လော့"ဟု (ကပ်၏)။

နှမ ငရို့ကား နိစ္စဘတ်ရှိသူတိတည်းဟု (ပြောရေ)။

အသျှင်ဘုရားရို့ သိပါရေ၊ နိစ္စဘတ်ရှိသူတိ ဖြိုက်ကတ်ပါရေ၊ ယေကေလဲ အရင်ရက်ကပင် "ဟယ်အကျွန် မိုးသောက်ဖက်ခါ ဆွမ်းအလို့ငှါ အကြင်ရဟန်းရို့စွာ လာကုန်အံ့၊ ထိုရဟန်းရို့ကို တန်းခါးမုခ်၌ နီရာကိုခင်းပီးပြီးကေ ပအုံးရည်ကေ နှစ်ခုမြောက်သော ဆန်ကွဲထမင်းနန့် လုပ်ကျွေးလော့"ဟု အကျွန်ုပ်ကိုစီစပ်ထားပါရေ။ အသျှင်ဘုရားရို့ ဘုဉ်းပေး (သုံးဆောင်) ကုန်လော့ဟု (လျှောက်၏)။

ယင်းခါ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့စွာ "ငါ့သျှင်ရို့ အရင်ရက်က ကလျာဏဘတ္တိက ဒါယကာ စွာအရံသို့ မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗထံ လာ၏၊ ငါရို့ကို မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗစွာ ဒါယကာ၏ အထံ၌့မုချဧကန် ဖျက်ဆီးအပ်ကုန်ရာ"ဟု ထိုမေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့စွာ ထိုနှလုံးမသာခြင်းနန့်ရာကေ စိတ်အလိုရှိတိုင်း မသုံးဆောင်ကတ်ကုန်၊ ယင်းခါ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇကရဟန်းရို့စွာ ဆွမ်းစားယပြီးနောက်ဆွမ်း စားသာလယံမှ ဖဲကုန်လတ်သော် အရံသို့ လားပနာ သပိတ်သင်္ကန်းကို သိုမှီးသိမ်းဆည်းပြီးကေ အရံအပတန်းခါးမုခ်၌ ဒုကုဋ်အာယောဂပတ်ဖွဲ့ပနာ ဆိတ်ဆိတ် နီကုန်၍ မျက်နှာမလှကုန်စွာဖြိုက်ပနာ ချသော ပက်ခုံးရှိကုန်စွာဖြိုက်ပနာ အောက်ကို မျက်နှာချကုန်စွာဖြိုက်ပနာ ကြံမှိုင်ကုန်စွာဖြိုက်ပနာ စကားမဆိုကုန်စွာဖြိုက်ပနာနီထိုင်ကုန်၏။

ယင်းခါ မေတ္တိယာ ဘိက္ခုနီမစွာ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇကရဟန်းရို့ပါးကို ချိုင်းကပ်ယပြီးနောက် မေတ္တိယဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့ကို "အသျှင်ရို့ ဇိခိုးပါ၏"ဟု ဆို၏၊ ဧပိုင် ဆိုလတ်သော်မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်း ရို့စွာ မဆက်ကတ်ကုန်။

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း မေတ္တိယာ ဘိက္ခုနီမစွာ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့ကို "အသျှင်ရို့ ဇိခိုးပါ၏"ဟု ဆို၏၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း မေတ္တိယ ဘုမ္မဇကရဟန်းရို့စွာ မဆက်ကတ်ကုန်။

အငါစွာ အသျှင်ရို့အား အဇာသို့ သရစ်မိပါသနည်း၊ အဇာ့ကြောင့် အကျွန်ုပ်ကိုအသျှင်ရို့စွာ မဆက်ကတ်ကုန်သနည်းဟု (မီး၏)။

နှမ ငါရို့ ဖြိုက်တိုင်းဆိုအံ့၊ ငါရို့ကို မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗစွာ ညှဉ်းဆဲအပ်ရေ ဖြိုက်လျက် သင်ရေလျစ်လျူ ရှုဘိ၏ဟု (ဆိုကတ်ကုန်၏)။

အသျှင်ရို့ အငါစွာ အဇာကို ပြုရပါဖို့လဲဟု (မီး၏)။

နှမ သင်ရေ အဂယင့်လို့ အလိုဟိပါမူ ဒေနိန့်ပင် မြတ်စွာဘုရားစွာ မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗကိုဖျက်ဆီးစီရော၏ဟု (ဆိုကတ်ကုန်၏)။

အသျှင်ရို့ အငါစွာ အဇာကို ပြုရပါဖို့လဲ၊ အငါစွာ အဇာကို ပြုခြင်းငှါတတ်နှိုင်ပါသနည်းဟု (မီး၏)။

နှမ လာလော့၊ သင်ရေ မြတ်စွာဘုရားပါးကို ချိုင်းကပ်ယပြီးနောက် မြတ်စွာဘုရားကို "အသျှင်ဘုရားဒေအမှုစွာ မလျောက်ပတ်ပါ၊ မသင့်တင့်ပါ၊ အသျှင်ဘုရား အကြင် အရပ်မျက်နှာစွာ ဘေး မဟိခပါ၊ ရန်မဟိခပါ၊ ညှိဆဲမှု မဟိခပါ၊ ထိုအရပ်မျက်နှာစွာ (အဂု) ဘေးဟိပါရေ၊ ရန်ဟိပါရေ၊ ညှိဆဲမှုဟိပါရေ၊ အကြင် အရပ်မှ လေ (တိုက်ခတ်ခြင်း) မဟိခပါ၊ (အဂု) ထိုအရပ်မှ လေ (တိုက်ခတ်ခြင်း) ဟိခပါရေ၊ ရေစွာ အလျှံပြောင်ပြောင် တောက်လောင်၍ နေယောင်တိုင်းး။ မလ္လမင်း၏သားအသျှင်ဒဗ္ဗစွာ အကျွန်ုပ်ကို ဖျက်ဆီးအပ်ပါ၏"ဟု လျှောက်လော့ဟု (ဆိုကတ်ကုန်၏)။

အသျှင်ဘုရားရို့ ကောင်းပါရာဟု မေတ္တိယာဘိက္ခုနီမစွာ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့အား ဝန်ခံခဲ့၍မြတ်စွာဘုရားပါးကို ချိုင်းကပ်ယပြီးနောက် မြတ်စွာဘုရားကို ယှိခိုး၍ တစ်ခုသော နီရာမာ ရပ်တည်၏၊ တစ်ခုသော နီရာမာ ရပ်တည်ပြီးရေ ထိုမေတ္တိယာ ဘိက္ခုနီမစွာ မြတ်စွာဘုရားကို "အသျှင်ဘုရားဒေအမှုစွာ မလျောက်ပတ်ပါ၊ မသင့်တင့်ပါ၊ အသျှင်ဘုရား အကြင်အရပ်မျက်နှာစွာ ဘေးမဟိခပါ၊ ရန်မဟိခပါ၊ ညှိဆဲမှု မဟိခပါ၊ ထို အရပ်မျက်နှာစွာ (အဂု) ဘေးဟိပါရေ၊ ရန်ဟိပါရေ၊ ညှိဆဲမှုဟိပါရေ၊ အကြင် အရပ်မှ လေ (တိုက်ခတ်ခြင်း) မဟိခပါ၊ (အဂု) ထို အရပ်မှ လေ (တိုက်ခတ်ခြင်း) ဟိခပါ စွာ၊ ရေစွာ အလျှံပြောင်ပြောင် တောက်လောင်၍ နေယောင်တိုင်းး။ မလ္လမင်း၏သားအသျှင်ဒဗ္ဗစွာ အကျွန်ုပ်ကို ဖျက်ဆီးအပ်ပါ၏"ဟု လျှောက်၏။

၃၈၄။ ယင်းခါ မြတ်စွာဘုရားစွာ ဒေအကြောင်းအရာကြောင့် ရဟန်းသံဃာကို စည်းဝီးစီပြီးကေ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗကို- "ဒဗ္ဗ သင်ရေ ဒေ ဘိက္ခုနီမ ပြောပိုင် ဧပိုင်သဘောဟိရေ ဖျက်ဆီးပနာ ပြုစွာဆိုပနာ့အတွက်ပေါ်၏လော"ဟု စိစစ် မီးမြန်းတော်မူ၏။

အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်ကို မြတ်စွာဘုရား သိတော်မူရေအတိုင်းပင် ဖြိုက်ပါရေဘုရားဟု (လျှောက်၏)။

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗကို "ဒဗ္ဗ သင်ရေဒေဘိက္ခုနီမ ပြောပိုင် ဧပိုင် သဘောဟိရေ ဖျက်ဆီးပနာ ပြုစွာဆိုပနာ အတွက်ပေါ်၏လော"ဟုမိန့်တော်မူ၏။

အသျှင်ဘုရား အကျွန်ုပ်ကို မြတ်စွာဘုရား သိတော်မူရေအတိုင်းပင် ဖြိုက်ပါရေဟု (လျှောက်၏)။

ဒဗ္ဗ ပညာဟိရို့စွာ ဧပိုင် မဖြီယှင်းကတ်ကုန်၊ အဂယင့်လို့ သင်ရေ ပြုအပ်ရေ ဖြိုက်အံ့၊ ပြုအပ်ပါ၏ဟု လျှောက်ဆိုလော့၊ အဂယင့်လို့ သင်ရေ မပြုအပ်ရေ ဖြိုက်အံ့၊ မပြုအပ်ပါဟုလျှောက်ဆိုလော့ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

အသျှင်ဘုရား အငါစွာ မွေးရေအခါမှစပြီးကေ အိပ်မက်မျှနန့်လည်း မေထုန်အကျင့်ကို ပြုကျင့်မှီဝဲမိရေဟု မသိပါ၊ နိုးသော တပည့်တော်စွာ အဇာဆိုဖွီရာ ဟိပါအံ့နည်းဟု (လျှောက်၏)။

ယင်းခါ မြတ်စွာဘုရားစွာ ရဟန်းရို့ကို "ရဟန်းရို့ ယပိုင်ဖြိုက်ခကေ မေတ္တိယာ ဘိက္ခုနီမအား (အသွင်ကို) ဖျက်ဆီးကတ်ကုန်လော့၊ ဒေ (ခိုင်းသော) ရဟန်းရို့ကိုလဲ့ စိစစ် မီးမြန်းကတ်ကုန်လော့"ဟုမိန့်တော်မူ၏။

မြတ်စွာဘုရားစွာ ဒေစကားကို မိန့်တော်မူပြီးကေ နီရာမှ ထပနာ ကျောင်းသို့ ဝင်တော်မူ၏။ ယင်းခါထိုရဟန်းရို့စွာ မေတ္တိယာ ဘိက္ခုနီမအား (အသွင်ကို) ဖျက်ဆီးကတ်ကုန်၏။ ယင်းခါ ထိုမေတ္တိယဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့စွာ ထိုရဟန်းရို့အား- "ငါသျှင်ရို့ ထိုမေတ္တိယာ ဘိက္ခုနီမကို မဖျက်ဆီးကတ်ပါကုန်လင့်၊ ထိုဘိက္ခုနီမစွာ တခုတစ်ရီသရစ်စွာ မဟုတ်၊ အမျက်ထွက်ကုန်သော နှလုံးမသာကုန်သော (သာသနာတော်မှ) ရွီ့လျောစေလိုကုန်သော ငါရို့စွာသာ ထိုဘိက္ခုနီမကို တိုက်တွန်းအပ်ကုန်၏"ဟု ပြောဆိုကတ်ကုန်၏။

ငါ့သျှင်ရို့ သင်ရို့စွာ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗကို မဟုတ်မမှန်ရေ ပါရာဇိကအာပတ်နန့်ယိုးစွပ်ဖျက်ဆီးကတ်ကုန်သလောဟု (မီးကတ်ကုန်၏)။

ငါ့သျှင်ရို့ မှန်လီရေဟု (ပြန်ပြောကတ်ကုန်၏)။

အလိုနည်းသော ရဟန်းရို့စွာ "မေတ္တိယ ဘုမ္မဇက ရဟန်းရို့စွာ မလ္လမင်း၏သား အသျှင်ဒဗ္ဗကိုမဟုတ်မမှန်ရေ ပါရာဇိကအာပတ်နန့် အဇာ့ကြောင့် ယိုးစွပ်ဖျက်ဆီးကတ်ကုန်ဘိသနည်း"ဟု ဇရာ်ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကတ်ကုန်၏၊ ယင်းခါ ထိုရဟန်းရို့စွာ မေတ္တိယ ဘုမ္မဇကရဟန်းရို့ကို အတိကြီးရေ အကြောင်းနန့် ဇရာ်ပြစ်တင်ကတ်ပြီးကေ မြတ်စွာဘုရားအား ဒေအကြောင်းကိုလျှောက်ထားကတ်ကုန်၏။ပ။

ရဟန်းရို့ သင်ရို့စွာ မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗကို မဟုတ်မမှန်ရေ ပါရာဇိကအာပတ်နန့် ယိုးစွပ်ဖျက်ဆီးကတ်ကုန်၏ဟူစွာ မှန်သလောဟု စိစစ် မီးမြန်းတော်မူ၏။

မှန်ပါရေ မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကုန်၏)။

ဘုန်းတော်ကြီးရေ မြတ်စွာဘုရားစွာ သရော်တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြိုက်ရေ ယောက်ျားရို့ သင်ရို့စွာ မလ္လမင်း၏သား ဒဗ္ဗကို မဟုတ်မမှန်ရေ ပါရာဇိကအာပတ်နန့် အဇာ့ကြောင့် ယိုးစွပ်ဖျက်ဆီး ကတ်ကုန်သနည်း၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြိုက်ရေ ယောက်ျားရို့ ဒေ (သင်ရို့ပြုသောအမှု) စွာ မကြိုက်ညိုသေးသော သူရို့အား ကြည်ညိုစီခြင်းငှါလိ့ကောင်း။ပ။

ရဟန်းရို့ ဒေပိုင်ဆိုကေ ဒေသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကတ်ကုန်လော့။

ပညတ်သိက္ခာပုဒ်

၃၈၅။ "အကြင် ရဟန်းစွာ ရဟန်းကို ဒေါသဖိစီးဖျက်ဆီးလိုရေ စိတ်ဟိရေ ဖြိုက်ပနာမနှစ်လိုစွာဖြိုက်ပနာ မဟုတ်မမှန်ရေ ပါရာဇိကအာပတ်နန့် 'ထိုရဟန်းကို ဒေမြတ်သော အကျင့်မှ ရွီ့လျောစီနှိုင်ရာ၏'ဟု ကြံပနာ ယိုးစွပ် ဖျက်ဆီးငြားအံ့၊ ယင်းကနိန် နောက်အခါ၌ (သူတပါးရို့) မီးစိစစ်အပ်၍သော် လိ့ကောင်း၊ မမီးမစိစစ်အပ်ဘဲသော် လိ့ကောင်း ထိုအဓိကရုဏ်းစော်လည်းမဟုတ်မမှန်ရေ ဖြိုက်အံ့၊ (ယိုးစွပ်သော) ရဟန်းစွာ လည်း အပြစ်ဒေါသကို ဝန်ခံအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏" ဧပိုင် (ပြကတ်ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

ဂ-ဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ် အဖွင့်

၃၈၆။ အကြင်ဟူစွာ အကြင်သို့ သဘောဟိရေ။ပ။

ရဟန်းဆိုရေ။ပ။ ဒေအရာမာ ဒေဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြိုက်သို့ ရောက်သော သူကို"ရဟန်း"ဟု အလိုရှိအပ်၏။

ရဟန်းကိုဟူစွာ အခြားရဟန်းကို။

ဒေါသဖိစီး ဖျက်ဆီးလိုရေ စိတ်ဟိရေ ဖြိုက်ပနာဟူစွာ အမျက်ထွက်စွာဖြိုက်ပနာ နှလုံးမသာစွာဖြိုက်ပနာ မမွေ့လျော်သော စိတ်ဟိရေဖြိုက်ပနာ ထိခိုက်သော စိတ်ဟိရေဖြိုက်ပနာ ငြောင့်ပိုင် ဖြိုက်ရေစိတ်ဟိရေဖြိုက်ပနာ။

မနှစ်လိုစွာဖြိုက်ပနာဟူစွာ ထိုအမျက်ထွက်ခြင်းနန့်လိ့ကောင်း၊ ထိုဖျက်ဆီးခြင်းနန့်လိ့ကောင်း၊ ထိုနှလုံးမသာခြင်းနန့်လိ့ကောင်း၊ ထိုမမွေ့လျော်ခြင်းနန့်လိ့ကောင်း မနှစ်လိုစွာ ဖြိုက်၏။

အခြီအမြစ်မဟိ ဆိုစွာ မမြင်အပ် မကြားအပ် မသနအပ်။

ပါရာဇိကအာပတ်ဖြင့်ဟူစွာ လေးပါးသော ပါရာဇိကရို့တွင် တပါးပါးဖြင့်။

ယိုးစွပ်ဖျက်ဆီးငြားအံ့ဟူစွာ (ကိုယ်တိုင်ကေလေ့) ယိုးစွပ်၏၊ (သူတပါးရို့ကိုကေလေ့) ယိုးစွပ်စီ၏။

ထိုရဟန်းကို ဒေသာသနာတော်မှ ရွီ့လျောစီနှိုင်ရာ၏ဟူစွာ ရဟန်းအဖြိုက်မ ရွီ့လျောစီနှိုင်ရာ၏၊ ရဟန်းတရားမှ ရွီ့လျောစီနှိုင်ရာ၏၊ သီလအစုမှ ရွီ့လျောစီနှိုင်ရာ၏၊ ဝသီဂုဏ်မှ ရွီ့လျောစီနှိုင်ရာ၏။

ယင်းကနိန် နောက်အခါ၌ဟူစွာ အကြင် တချက်ချေ၌ ယိုးစွပ်ဖျက်ဆီးအပ်၏၊ ထိုအချိန် ယင်းခါ ထိုကာလကိုလွန်သည်ဟိသော်။

(သူတပါးရို့) မေးစိစစ်အပ်၍ကေလိ့ကောင်းဟူစွာ အကြင် ဝထုဖြင့် ယိုးစွပ် (ဖျက်ဆီး) အပ်၏၊ ထိုဝထုကို မီးစစ်အပ်ရေ်။

မမေးမစိစစ်အပ်ဘဲကေလိ့ကောင်းဟူစွာ တဦးတစ်ယောက်စွာ မမေးအပ်ဘဲ။

အဓိကရုဏ်း ဆိုစွာ အဓိကရုဏ်းရို့စွာ ဝိဝါဒါဓိကရုဏ်း၊ အနုဝါဒါဓိကရုဏ်း၊ အာပတ္တာ ဓိကရုဏ်း၊ ကိစ္စာဓိကရုဏ်းအနိန်နန့် လေးမျိုးရို့တည်း။

(ယိုးစွပ်သော) ရဟန်းစွာ လည်း အပြစ်ဒေါသကို ဝန်ခံအံ့ဟူစွာ ငါစွာ အချည်းနှီးသော စကားကိုပြောမိရေ၊ ငါစွာ မှားယွင်းသော စကားကို ပြောမိရေ၊ ငါစွာ မဟုတ်မမှန်သော စကားကို ပြောမိရေ၊ ငါစွာ မသိပဲနန့် ပြောမိရေ။

သံဃာဒိသိသ်ဆိုရေ။ပ။ ယင်းအတွက်နန့်လည်း "သံဃာဒိသိသ်"ဟု ဆိုအပ်၏။

၃၈၇။ ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်လျက် 'လွန်ကျူးလျက်' နိန်ရေရဟန်းကို မမြင်ဘဲ၊ ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရီကို မြင်အပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ၊ သာကီဝင်မင့်သား ဘုရားအနွယ်တော် မဟုတ်ဖို့ရာ၊ သင်နန့် အတူ ဥပုသ်စွာလိ့ကောင်း၊ ပဝါရဏာစွာလိ့ကောင်း၊ သံဃာ့အမှုကိစ္အစဟိစော်လိ့ကောင်း မဟိဖို့ရာ"ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားသော ရဟန်း"ဟု မကြားအပ်ဘဲ၊ "ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု ကြားအပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်းမဟုတ်ဖို့ရာ၊ သာကီဝင်မင့်သား ဘုရားအနွယ်တော် မဟုတ်ဖို့ရာ၊ သင်နန့်အတူ ဥပုသ်စွာလိ့ကောင်း၊ ပဝါရဏာစွာလိ့ကောင်း၊ သံဃာ့အမှုကိစ္အစဟိစော်လိ့ကောင်း မဟိဖို့ရာ"ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားသော ရဟန်း"ဟု သနခြင်း 'ယုံမှားခြင်း'မဟိပဲနန့် ထိုရဟန်းကို ငါစွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု သနအပ်ပြီ 'ယုံမှားပြီ'၊ (သင်) ရဟန်းမဟုတ်ဖို့ရာ၊ သာကီဝင်မင့်သား ဘုရားအနွယ်တော် မဟုတ်ဖို့ရာ၊ သင်နန့် အတူဥပုသ်စွာလိ့ကောင်း၊ ပဝါရဏာစွာလိ့ကောင်း၊ သံဃာ့အမှုကိစ္အစဟိစော်လိ့ကောင်း မဟိဖို့ရာ"ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကား ခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်လျက် 'လွန်ကျူးလျက်' နိန်ရေ ရဟန်းကိုမမြင်ဘဲ "ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားစွာကို မြင်အပ်ပြီ၊ ကြားလည်း ကြားအပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်လျက် 'လွန်ကျူးလျက်' နိန်ရေ ရဟန်းကိုမမြင်ဘဲ ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားစွာကို မြင်အပ်ပြီ၊ သနလည်း သနအပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်လျက် 'လွန်ကျူးလျက်' နိန်ရေ ရဟန်းကိုမမြင်ဘဲ ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားစွာကို မြင်အပ်ပြီ၊ ကြားလည်း ကြားအပ်ပြီ၊ သနလည်း သနအပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားသော ရဟန်း"ဟု မကြားဘဲ "ထိုရဟန်းကိုငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု ကြားအပ်ပြီ သနလည်း သနအပ်ပြီ။ပ။ ငါစွာ ကြားအပ်ပြီမြင်လည်း မြင်အပ်ပြီ။ပ။ ငါစွာ ကြားအပ်ပြီ၊ သနလည်း သနအပ်ပြီ၊ မြင်လည်းမြင်အပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားသော ရဟန်း"ဟု မသနဘဲ အဂယင့်လို့ ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု သနအပ်ပြီ၊ မြင်လည်း မြင်အပ်ပြီ။ပ။ ငါစွာသနအပ်ပြီ ကြားလည်း ကြားအပ်ပြီ။ပ။ ငါစွာ သနအပ်ပြီ၊ မြင်လည်း မြင်အပ်ပြီ၊ ကြားလည်းကြားအပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်းသံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်နီ 'လွန်ကျူးနေ' သော ရဟန်းကို မြင်အပ်၏၊ ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု ကြားအပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်နီ 'လွန်ကျူးနေ' သော ရဟန်းကို မြင်အပ်၏၊ ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု သနအပ်ပြီ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု ကြားအပ်ပြီ၊ သနလည်း သနအပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားသော ရဟန်း"ဟု ကြားအပ်၏၊ ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု သနအပ်ပြီ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ ငါစွာပါရာဇိက အာပတ်သို့ ရောက်ရီကို မြင်အပ်ပြီ။ပ။ ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု သနအပ်ပြီ မြင်လည်း မြင်အပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားသော ရဟန်း"ဟု သနအပ်၏၊ "ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားစွာကို မြင်အပ်ပြီ။ပ။ ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု ကြားအပ်ပြီ။ပ။ ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားစွာကို မြင်အပ်ပြီ၊ ကြားလည်း ကြားအပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ၊ သာကီဝင်မင့်သား ဘုရားအနွယ်တော် မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ဆဲဖြိုက်ရေ ရဟန်းကို မြင်အပ်၏၊ မြင်အပ်ရေ၌ ယုံမှားဟိ၏၊ မြင်အပ်စွာကို မယုံကြေ၊ မြင်အပ်စွာကို သတိမရ၊ မြင်အပ်စွာကိုမိန့်လျော့၏။ပ။ ကြားအပ်ရေ၌ ယုံမှားဟိ၏၊ ကြားအပ်စွာကို မယုံကြေ၊ ကြားအပ်စွာကို သတိမရ၊ ကြားအပ်စွာကို မိန့်လျော့၏။ပ။ သနအပ်ရေ၌ ယုံမှားဟိ၏၊ သနအပ်စွာကို မယုံကြေ၊ သနအပ်စွာကို သတိမရ၊ သနအပ်စွာကို မိန့်လျော့၏၊ အဂယင့်လို့ ထိုရဟန်းကို ငါစွာ ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု သနအပ်ပြီ၊ မြင်လည်း မြင်အပ်ပြီ။ပ။ ငါစွာ သနအပ်ပြီ၊ ကြားလည်း ကြားအပ်ပြီ။ပ။ ငါစွာ သနအပ်ပြီ မြင်လည်း မြင်အပ်ပြီ၊ ကြားလည်း ကြားအပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်းမဟုတ် ဖို့ရာ၊ သာကီဝင်မင့်သား ဘုရားအနွယ်တော် မဟုတ်ဖို့ရာ၊ သင်နန့် အတူဥပုသ်စွာလိ့ကောင်း၊ ပဝါရဏာစွာလိ့ကောင်း၊ သံဃာ့အမှုကိစ္အစဟိစော်လိ့ကောင်းမဟိဖို့ရာ"ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်အံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

၃၈၈။ ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ဆဲဖြိုက်ရေ ရဟန်းကို မမြင်အပ်၊ "ထိုရဟန်းကို ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားစွာကို မြင်အပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ၊ သာကီဝင်မင့်သား ဘုရားအနွယ်တော် မဟုတ်ဖို့ရာ၊ သင်နန့် အတူ ဥပုသ်စွာလိ့ကောင်း၊ ပဝါရဏာစွာလိ့ကောင်း၊ သံဃာ့အမှုကိစ္အစဟိစော်လိ့ကောင်း မဟိဖို့ရာ"ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားသော ရဟန်းဟု မကြားအပ်။ပ။ ထိုရဟန်းစွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာ"ဟု မသနအပ်၊ ထို (မသနအပ်ရေ) ရဟန်းကိုပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု သနအပ်ပြီ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်းခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ဆဲဖြိုက်ရေ ရဟန်းကို မမြင်အပ်၊ "ထိုရဟန်းကို ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားစွာကို မြင်အပ်ပြီ၊ ကြားအပ်ပြီ။ပ။ မြင်အပ်ပြီ၊ သနအပ်ပြီ။ပ။ မြင်အပ်ပြီ၊ ကြားအပ်ပြီ၊ သနအပ်ပြီ။ပ။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာ"ဟု မကြားအပ်။ပ။ ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာ"ဟု မသနအပ်၊ အဂယင့်လို့ ထိုရဟန်းကို ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာ"ဟု သနအပ်ပြီ၊ မြင်အပ်ပြီ။ပ။ သနအပ်ပြီ၊ ကြားအပ်ပြီ။ပ။ သနအပ်ပြီ၊ မြင်အပ်ပြီ၊ ကြားအပ်ပြီ၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ဆဲဖြိုက်ရေ ရဟန်းကို မြင်အပ်၏၊ ထိုရဟန်းကို ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု ကြားအပ်၏ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့။ပ။ ထိုရဟန်းကို သနအပ်၏ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စီအံ့။ပ။ ထိုရဟန်းကို ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု ကြားအပ်၏၊ သနအပ်၏၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာ"ဟု ကြားအပ်၏။ပ။ ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာ"ဟု သနအပ်၏၊ ထိုရဟန်းကို ပါရာဇိကအာပတ်သို့ရောက်ရားစွာကို မြင်အပ်၏ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့။ပ။ ထိုရဟန်းကို ပါရာဇိကအာပတ်သို့ရောက်ရာဟု ကြားအပ်၏ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့။ပ။ ထိုရဟန်းကို ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရားစွာကို မြင်အပ်၏၊ ကြားအပ်၏၊ (သင်) ရဟန်း မဟုတ်ဖို့ရာ။ပ။ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့၊ စကား ခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ထို (စောဒကရဟန်း) စွာ "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ဆဲဖြိုက်ရီကို မြင်အပ်၏၊ မြင်အပ်ရေ၌ှယုံမှားဟိ၏၊ မြင်အပ်စွာကို မယုံကြေ၊ မြင်အပ်စွာကို သတိမရ၊ မြင်အပ်စွာကို မိန့်လျော့၏။ပ။ ကြားအပ်ရေ၌ ယုံမှားဟိ၏၊ ကြားအပ်စွာကို မယုံကြေ၊ ကြားအပ်စွာကို သတိမရ၊ ကြားအပ်စွာကို မိန့်လျော့၏။ပ။ သနအပ်ရေ၌ ယုံမှားဟိ၏၊ သနအပ်စွာကို မယုံကြေ၊ သနအပ်စွာကိုသတိမရ၊ သနအပ်စွာကို မိန့်လျော့၏၊ ထိုရဟန်းကို "ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု သနအပ်၏၊ မြင်အပ်၏ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့။ပ။ သနအပ်စွာကို မိန့်လျော့၏၊ ထိုရဟန်းကို ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု သနအပ်၏၊ ကြားအပ်၏ဟု အဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့။ပ။ သနအပ်စွာကိုမိန့်လျော့၏၊ ထိုရဟန်းကို ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရာဟု သနအပ်၏၊ မြင်အပ်၏၊ ကြားအပ်၏၊ သင် ရဟန်းမဟုတ်ဖို့ရာ၊ သာကီဝင်မင့်သား ဘုရားအနွယ်တော် မဟုတ်ဖို့ရာ၊ သင်နန့်အတူ ဥပုသ်စွာလိ့ကောင်း၊ ပဝါရဏာစွာလိ့ကောင်း၊ သံဃာ့အမှုကိစ္အစဟိစော်လိ့ကောင်း မဟိဖို့ရာ"ဟုအဂယင့်လို့ ယိုးစွပ်စေငြားအံ့၊ စကားခွန်းတိုင်း ခွန်းတိုင်း သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

၃၈၉။ စင်ကြယ်သူ၌ စင်ကြယ်၏ဆိုရေ အယူ။ စင်ကြယ်သူ၌ စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူ။ စင်ကြယ်သူ၌ စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူ။ စင်ကြယ်သူ၌ စင်ကြယ်၏ဆိုရေ အယူ။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်၏ဆိုရေ အယူဟိရေ ဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို မပြုစီမူပြီးကေ ရွီ့လျောစေလိုအနိန်နန့်ဆိုအံ့၊ သံဃာဒိသိသ်နန့် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်၏ဆိုရေ အယူဟိရေ ဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို ပြုစီ၍ ရွီ့လျောစေလိုအနိန်နန့်ဆိုအံ့၊ သံဃာဒိသိသ် အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်၏ဆိုရေ အယူဟိရေ ဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို မပြုစီမူပြီးကေ ဲဆဲရေးလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ ဩမသဝါဒ (ပါစိတ်) အာပတ်နန့် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်၏ဆိုရေ အယူဟိရေ ဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို ပြုစီ၍ ဲဆဲရေးလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ ဩမသဝါဒ (ပါစိတ်) အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ မရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၏၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို မပြုစီမူပြီးကေ ရွီ့လျောစေလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ မရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၏၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို ပြုစီ၍ ရွီ့လျောစေလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ မရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၏၊ အဂယင့်လို့ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို မပြုစီမူပြီးကေ ဲဆဲရေးလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ ဩမသဝါဒ (ပါစိတ်) အာပတ်နန့် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ မရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၏၊ အဂယင့်လို့ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို ပြုစီ၍ ဲဆဲရေးလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ ဩမသဝါဒ (ပါစိတ်) အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို မပြုစီမူပြီးကေ ရွီ့လျောစေလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ မရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို ပြုစီ၍ ရွီ့လျောစေလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ အာပတ်မသင့်။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို မပြုစီမူပြီးကေ ဲဆဲရေးလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ ဩမသဝါဒ (ပါစိတ်) အာပတ်နန့် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ ရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူဟိရေ ဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို ပြုစီ၍ ဲဆဲရေးလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ ဩမသဝါဒ (ပါစိတ်) အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ မရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၏၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်၏ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို မပြုစီမူပြီးကေ ရွီ့လျောစေလိုအနိန်နန့်ဆိုအံ့၊ သံဃာဒိသိသ်နန့် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ မရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၏၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်၏ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို ပြုစီ၍ ရွီ့လျောစေလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ မရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၏၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်၏ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို မပြုစီမူပြီးကေ ဲဆဲရေးလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ ဩမသဝါဒ (ပါစိတ်) အာပတ်နန့် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

ပုဂ္ဂိုလ်စွာ တပါးပါးသော ပါရာဇိကအာပတ်သို့ မရောက်ရေဖြိုက်ပနာ စင်ကြယ်၏၊ အဂယင့်လို့ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို စင်ကြယ်၏ဆိုရေ အယူဟိရေဖြိုက်လျက် အခွင့်ကို ပြုစီ၍ ဲဆဲရေးလိုအနိန်နန့် ဆိုအံ့၊ ဩမသဝါဒ (ပါစိတ်) အာပတ် သင့်၏။

၃၉၀။ စင်ကြယ်သူ၌ စင်ကြယ်ဆိုရေ အယူဟိရေ ရဟန်း၊ စင်ကြယ်သူ၌ စင်ကြယ်ဆိုရေအယူဟိရေ ရဟန်း၊ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းအား အာပတ် မသင့်။

အဋ္ဌမ ဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။