ဘေဒါနုဝတ္တကသိက္ခာပုဒ်

၁၁-ဘေဒါနုဝတ္တကသိက္ခာပုဒ်

၄၁၇။ ဘုန်းတော်ကြီးရေ မြတ်စွာဘုရားစွာ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ ရှဉ့်နက်ရို့အား အစာကျွေးရာ ဖြိုက်ရေဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနီတော်မူရေအခါ ဒေဝဒတ်စွာ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အာဏာ့စက် ပျက်ခြင်းငှါ အားထုတ်၏။

ရဟန်းရို့စွာ "ဒေဝဒတ်စွာ မတရားစွာကို ပြောဆိုလေ့ဟိ၏၊ ဒေဝဒတ်စွာ ဝိနည်းနန့်မညီစွာကို ပြောဆိုလေ့ဟိ၏၊ ဒေဝဒတ်စွာ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အာဏာစက် ပျက်ခြင်းငှါအဇာကြောင့် အားထုတ်ဘိသနည်း"ဟု ပြောဆိုကတ်ကုန်၏။

ဧပိုင်ဆိုလတ်သော် ကောကာလိက၊ ခဏ္ဍာမိဖုရား၏သား ကဋမောဒကတိဿက၊ သမုဒ္ဒဒတ္တရို့စွာထိုရဟန်းရို့ကို-

"အသျှင်ရို့ ဧပိုင် မဆိုကတ်ပါကုန်လင့်၊ ဒေဝဒတ်စွာ တရားစွာကို ဆိုလေ့ဟိပါရေ၊ ဒေဝဒတ်စွာဝိနည်းနန့်အညီ ဆိုလေ့ဟိပါရေ၊ ဒေဝဒတ်စွာ အကျနော်ရို့၏ အလိုကိုလိ့ကောင်း၊ ထောက်ခံချက်ကိုလိ့ကောင်း ယူပနာ သုံးနှုန်းပါရေ၊ အကျနော်ရို့၏ (အလို-ထောက်ခံ ချက်ကို) သိလည်း သိပါရေ၊ အကျနော်ရို့၏ အယူအဆနန့်အတူ ပြောဆိုပါရေ၊ ဒေအမှုကို အကျနော်ရို့လည်းခြီပါရေ"ဟု ပြောဆိုကတ်ကုန်၏။

အလိုနည်းသော ရဟန်းရို့စွာ "အဇာကြောင့် ရဟန်းရို့စွာ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အားထုတ်သော ဒေဝဒတ်၏ နောက်ကို လိုက်ပြီးကေ အသင်းကွဲပြားရီးစကားကို ပြောဆိုကုန်ဘိသနည်း"ဟု သရော်ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကတ်ကုန်၏။

ယင်းခါ ရဟန်းရို့စွာ ထိုနောက်ကို လိုက်သော ရဟန်းရို့ကို အများကြီးဖြိုက်တေ အကြောင်းဖြင့်သရော်ပြစ်တင်ကတ်ပြီးကေ မြတ်စွာဘုရားအား ဒေအကြောင်းကို လျှောက်ကတ်ကုန်၏။ပ။

ရဟန်းရို့ ရဟန်းရို့စွာ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အားထုတ်သော ဒေဝဒတ်၏ နောက်ကို လိုက်ပြီးကေအသင်းကွဲပြားရီးစကားကို ဆိုကုန်၏ဟူစွာ မှန်သလောဟု စိစစ် မီးမြန်းတော်မူ၏။

မှန်ပါရေ မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်ကတ်ကုန်၏)။

ဘုန်းတော်ကြီးရေ မြတ်စွာဘုရားစွာ သရော်တော်မူ၏။ပ။ ရဟန်းရို့ ထို (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြိုက်ရေ ယောက်ျားရို့စွာ အဇာကြောင့် သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အားထုတ်သောဒေဝဒတ်၏ နောက်ကို လိုက်ပြီးကေ အသင်းကွဲပြားရီးစကားကို ပြောဆိုကုန်ဘိသနည်း၊ ရဟန်းရို့ဒေ (သင်ရို့ပြုမိသောအမှု) စွာ မကြည်ညိုသေးသော သူရို့အား ကြည်ညိုစီခြင်းငှါလိ့ကောင်း။ပ။

ရဟန်းရို့ ဒေပိုင်ဆိုကေ ဒေသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကတ်ကုန်လော့။

ပညတ်သိက္ခာပုဒ်

၄၁၈။ "ထိုရဟန်း၏ရာကေ နောက်ကို လိုက်ပြီးကေ အသင်းကွဲပြားရီး စကားကို ဆိုတတ်ရေတပါးကေလိ့ကောင်း၊ နှစ်ပါးရို့ကေလိ့ကောင်း၊ သုံးပါးရို့ကေလိ့ကောင်း ရဟန်းရို့စွာရှိကတ်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ 'အသျှင်ရို့စွာ ထိုရဟန်းကို တခုတစ်ရီမျှ မပြောဆိုကတ်ပါကုန်လင့်၊ ထိုရဟန်း စွာ တရားစွာကိုလဲ့ ဆိုလေ့ဟိပါရေ၊ ထိုရဟန်းစွာ ဝိနည်းနန့်အညီလည်းဆိုလေ့ဟိပါရေ၊ ထိုရဟန်းစွာ အကျနော်ရို့၏ အလိုကို လိ့ကောင်း၊ ထောက်ခံချက်ကိုလိ့ကောင်းယူပနာ သုံးနှုန်းပါရေ၊ အကျနော်ရို့၏ (အလို-ထောက်ခံချက်ကို) သိလည်း သိပါရေ၊ အကျနော်ရို့၏အယူအဆနန့်အတူ ပြောဆို ပါရေ၊ ထိုအမှုကို အကျနော်ရို့လည်း ခြီပါရေ'ဟုပြောဆိုကုန်ငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းရို့ကို ရဟန်းရို့စွာ 'အသျှင်ဘုရားရို့စွာ ဧပိုင် မပြောဆိုကတ်ပါကုန်လင့်၊ ထိုရဟန်းစွာ တရားစွာကို ဆိုလိဟိရေလည်း မဟုတ်၊ ထိုရဟန်းစွာ ဝိနည်းနန့်အညီ ဆိုလိဟိရေလည်း မဟုတ်၊ အသျှင်ဘုရားရို့ စော်လည်း သံဃာကွဲပြားခြင်းကိုမကြိုက်အပ်ပါ၊ အသျှင်ဘုရားရို့စွာ သံဃာ နန့် ညီညွတ်ပါလော့၊ ညီညွတ်စွာရာကေ ဖြိုက်ရီသံဃာစွာ ကကောင်း ဝမ်းသာရေ ဖြိုက်ပနာ တူသော ပါတိမောက် ပြခြင်းဟိရေဖြိုက်ပနာ ချမ်းသာစွာ့နီရ၏'ဟု ပြောဆိုကုန်ရာ၏၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ ရဟန်းရို့က ဧပိုင် ဆိုအပ် ကုန်လျက်ထို (ရှီးနည်း) အတိုင်းပင် ပြုမူကုန်ငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းရို့ကို ရဟန်းရို့ စွာ သုံးကြိမ်ထိတောင်ထိုအယူကို စွန့်စိမ့်သောငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမအပ်ကုန်၏၊ အဂယင့်လို့ သုံးကြိမ်ထိတောင် ဆိုဆုံးမအပ်ကုန်သည်ဟိသော် ထိုအယူကို စွန့်ကုန်ငြားအံ့၊ ဧပိုင်စွန့်ခြင်းစွာ ကောင်း၏၊ အဂယင့်လို့ မစွန့်ကုန်ငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းရို့အား) သံဃာဒိသိသ် အာပတ်သင့်၏" ဧပိုင် (ပြကတ်ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

သိက္ခာပုဒ် အဖွင့်

၄၁၉။ ထိုရဟန်း၏ရာကေ ဟူစွာ သံဃာကို ကွဲပြားစီတတ်ရေ ထိုရဟန်း၏။

ရဟန်းရို့စွာ ရှိကတ်ကုန်၏ဟူစွာ အခြားသော ရဟန်းရို့စွာ ရှိကတ်ကုန်၏။

နောက်ကိုလိုက်ကုန်သောဟူစွာ ထိုသံဃဘေဒကရဟန်းစွာ အကြင်အယူအဆဟိ၏၊ အကြင်ခြီ သဘောတူညီမှုဟိ၏၊ အကြင်ခြီကျေနပ်မှုဟိ၏၊ ထို (ဘေဒါနုဝတ္တက) ရဟန်းရို့စော်လည်းထိုအယူအဆ ဟိကုန်ရေ၊ ထိုခြီသဘောတူညီမှု ဟိကုန်ရေ၊ ထိုခြီကျေနပ်မှု ဟိကုန်ရေ။

အသင်းကွဲပြားရီး စကားကို ဆိုတတ်ကုန်သောဟူစွာ ထို (သံဃဘေဒက) ရဟန်း၏ ကျေးဇုအလို့ငှါ အပင်းအသင်းအလို့ငှါ တည်ကတ်ကုန်သော။

တပါးကေလိ့ကောင်း၊ နှစ်ပါးရို့ကေလိ့ကောင်း၊ သုံးပါးရို့ကေလိ့ကောင်းဟူစွာတပါးကေလိ့ကောင်း၊ နှစ်ပါးရို့ကေလိ့ကောင်း၊ သုံးပါးရို့ကေလိ့ကောင်း ရှိကတ်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ "အသျှင်ဘုရားရို့စွာ ထိုရဟန်းကို တခုတစ်ရီ မဆိုခကေုန်လင့်၊ ထိုရဟန်းစွာ တရားစွာကိုလဲ့ ဆိုလေ့ဟိပါရေ၊ ထိုရဟန်းစွာ ဝိနည်းနန့် အညီလည်း ဆိုလေ့ဟိပါရေ၊ ထိုရဟန်းစွာ အကျနော်ရို့၏ အလိုကိုလိ့ကောင်း၊ ထောက်ခံချက်ကိုလိ့ကောင်း ယူပနာ ပြောဆိုပါရေ၊ အကျနော်ရို့၏ (အလို-ထောက်ခံချက်ကို) သိလည်း သိပါရေ၊ အကျနော်ရို့၏အယူအဆနန့်အတူ ပြောဆိုပါရေ၊ ထိုအမှုကို အကျနော်ရို့လည်း ခြီပါရေ"ဟုပြောဆိုကုန်ငြားအံ့။

ထိုရဟန်းရို့ကိုဟူစွာ နောက်လိုက်ဖြိုက်ကေုန်သော ထိုရဟန်းရို့ကို။

ရဟန်းရို့စွာဟူစွာ အခြားကုန်သော ရဟန်းရို့စွာ။

အကြင်ရဟန်းရို့စွာ မြင်ကုန်၏၊ အကြင်ရဟန်းရို့စွာ ကြားကုန်၏၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ"အသျှင်ရို့စွာ ဧပိုင်မဆိုခကေုန်လင့်၊ ဒေရဟန်းစွာ တရားစွာကို ဆိုလိဟိရေ မဟုတ်၊ ဒေရဟန်းစွာ ဝိနည်းနန့်အညီ ဆိုလိဟိရေ မဟုတ်၊ အသျှင်ရို့စော်လည်း သံဃာကွဲပြားခြင်းကိုမကြိုက်ပါကုန်လင့်၊ အသျှင်ဘုရားရို့စွာ သံဃာနန့် ညီညွတ်ပါလော့၊ ညီညွတ်စွာရာကေ ဖြိုက်ရီသံဃာစွာ ကကောင်း ဝမ်းသာရေဖြိုက်ပနာ မငြင်းခုံစွာဖြိုက်ပနာ တူသော ပါတိမောက်ပြခြင်းဟိရေဖြိုက်ပနာ ချမ်းသာစွာ နီရ၏"ဟု ပြောဆိုအပ်ကုန်၏။

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ပြောဆိုအပ်ကုန်၏။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ပြောဆိုအပ်ကုန်၏။ အဂယင့်လို့စွန့်ကုန်အံ့၊ ဧပိုင်စွန့်ခြင်းစွာ ကောင်း၏။ အဂယင့်လို့ မစွန့်ကုန်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ကြားပနာမပြောဆိုကုန်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုရဟန်းရို့ကို သံဃာ့အလယ်သို့လည်း ခေါ်ဆောင်ပနာ"အသျှင်ဘုရားရို့စွာ ဧပိုင် မဆိုခကေုန်လင့်၊ ဒေရဟန်းစွာ တရားစွာကို ဆိုလိဟိရေလည်းမဟုတ်၊ ဝိနည်းနန့်အညီ ဆိုလိဟိရေလည်း မဟုတ်၊ အသျှင်ဘုရားရို့စော်လည်းသံဃာကွဲပြားခြင်းကို မကြိုက်ပါကုန်လင့်၊ အသျှင်ဘုရားရို့စွာ သံဃာနန့် ညီညွတ်ပါလော့၊ ညီညွတ်စွာရာကေ ဖြိုက်ရေ သံဃာစွာ ကကောင်း ဝမ်းသာရေ ဖြိုက်ပနာ မငြင်းခုံစွာဖြိုက်ပနာ့တူသောပါတိမောက် ပြခြင်းဟိရေ ဖြိုက်ပနာ ချမ်းသာစွာ နီရ၏"ဟု ပြောဆိုအပ်ကုန်၏။

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ပြောဆိုအပ်ကုန်၏။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ပြောဆိုအပ်ကုန်၏။ အဂယင့်လို့စွန့်ကုန်အံ့၊ ဧပိုင်စွန့်ခြင်းစွာ ကောင်း၏။ အဂယင့်လို့ မစွန့်ကုန်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုရဟန်းရို့ကို ကကောင်း ဆိုဆုံးမအပ်ကုန်၏၊ ရဟန်းရို့ ဒေပိုင်ဆိုကေ ကကောင်း ဆိုဆုံးမအပ်ကုန်၏။ တမွတ်ချင်းလိမ္မာပနာ စွမ်းရည်ဟိရေ ရဟန်းစွာ သံဃာကို သိစီရဖို့။

၄၂၀။ "အသျှင်ဘုရားရို့ သံဃာစွာ အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော၊ ဒေပိုင် ဒေပိုင်သောရဟန်းရို့စွာ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အားထုတ်သော ဒေပိုင်သော ရဟန်း၏ နောက်ကို လိုက်ပြီးကေအသင်းကွဲပြားရီး စကားကို ဆိုတတ်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ ထိုအယူကို မစွန့်ကုန်၊ အဂယင့်လို့သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါဟိရေ ကံစွာ ဖြိုက်ငြားအံ့၊ သံဃာစွာ ဒေပိုင် ဒေပိုင်သောရဟန်းရို့ကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမ ရာ၏၊ ဒေကား သိစီခြင်းတည်း။

အသျှင်ဘုရားရို့ သံဃာစွာ အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော၊ ဒေပိုင် ဒေ မည်သောရဟန်းရို့စွာ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အားထုတ်သော ဒေပိုင်သော ရဟန်း၏ နောက်ကို လိုက်ပြီးကေအသင်းကွဲပြားရီးစကားကို ဆိုတတ်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ ထိုအယူကို မစွန့်ကုန်၊ သံဃာစွာဒေပိုင် ဒေပိုင်သော ရဟန်းရို့ကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမ၏၊ အကြင်အသျှင်အား ဒေပိုင် ဒေပိုင်သော ရဟန်းရို့ကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်းဆိုဆုံးမခြင်းကို ခြီ၏၊ ထိုအသျှင်စွာ ဆိတ်ဆိတ် နီရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား ခြီခြင်းမဟိ၊ ထိုအသျှင်စွာ ပြောဆိုရာ၏။

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ဒေအကြောင်းကို ပြောဆိုပါ၏။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ဒေ အကြောင်းကိုပြောဆိုပါ၏။

အသျှင်ဘုရားရို့ သံဃာစွာ အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော၊ ဒေပိုင် ဒေပိုင်သောရဟန်းရို့စွာ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အားထုတ်သော ဒေပိုင်သော ရဟန်း၏ နောက်ကို လိုက်ပြီးကေအသင်းကွဲပြားရီးစကားကို ဆိုတတ်ကုန်၏၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ ထိုအယူကို မစွန့်ကုန်၊ သံဃာစွာဒေပိုင် ဒေပိုင်သော ရဟန်းရို့ကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမ၏၊ အကြင်အသျှင်အား ဒေပိုင် ဒေပိုင်သော ရဟန်းရို့ကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်းဆိုဆုံးမခြင်းကို ခြီ၏၊ ထိုအသျှင်စွာ ဆိတ်ဆိတ် နီရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား ခြီခြင်းမဟိ၊ ထိုအသျှင်စွာ ပြောဆိုရာ၏။

သံဃာစွာ ဒေပိုင် ဒေပိုင်သော ရဟန်းရို့ကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမအပ်ပြီ၊ သံဃာအား ခြီခြင်း ဟိ၏၊ ယင်းအတွက်နန့် ဆိတ်ဆိတ်နီ၏၊ ဧပိုင် ဆိတ်ဆိတ် နေအနိန်နန့်ဒေခြီရေအဖြိုက်ကို သိမှတ်ရပါရေ"ဟု (သိစီရဖို့)။

၄၂၁။ ဉတ်၏ အဆုံးမာ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ ကမ္မဝါစာ နှစ်ကြိမ်ရို့၏ အဆုံးမာ ထုလ္လစ္စဉ်း အာပတ်သင့်၏၊ ကမ္မဝါစာ၏ အဆုံးမာ သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏၊ သံဃာဒိသိသ်သို့ ရောက်ကုန်သောရဟန်းရို့အား ဉတ်၏ အဆုံးမာ ဒုက္ကဋ်၊ ကမ္မဝါစာနှစ်ကြိမ်ရို့၏ အဆုံးမာ ထုလ္လစ္စဉ်းရို့စွာ ငြိမ်းကုန်၏။

နှစ်ပါး သုံးပါးရို့ကို တစ်ပေါင်းတည်း ဆိုဆုံးမအပ်ကုန်၏၊ ထို (နှစ်ပါး သုံးပါး) ထက် ကကောင်း မဆိုဆုံးမအပ်ကုန်။

သံဃာဒိသိသ်ဆိုရေ။ပ။ ယင်းအတွက်နန့်လည်း "သံဃာဒိသိသ်"ဟု ဆိုအပ်၏။

၄၂၂။ ဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု ထင်မှတ်ခြင်းဟိပြီးကေ မစွန့်ကုန်အံ့၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ယုံမှားဟိပြီးကေ မစွန့်ကုန်အံ့၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု ထင်မှတ်ခြင်းဟိပြီးကေ မစွန့်ကုန်အံ့၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု ထင်မှတ်ခြင်းရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ့်သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟု ထင်မှတ်ခြင်းရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

၄၂၃။ ကကောင်း မဆိုဆုံးမအပ်ရေ ရဟန်း၊ (အယူကို) စွန့်သော ရဟန်း၊ ရူးသော ရဟန်း၊ စိတ်ပျံ့လွင့်သော ရဟန်း၊ ဝေဒနာဖိစီးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသော ရဟန်းရို့အား အာပတ်မသင့်။

ဧကာဒသမ ဘေဒါနုဝတ္တကသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။