ရာဇသိက္ခာပုဒ်

၁၀-ရာဇသိက္ခာပုဒ်

၅၃၇။ ဘုန်းတော်ကြီးရေ မြတ်စွာဘုရားစွာ သာဝတ္ထိမြို့ အနာထပိဏ်သဌီး၏ အရံဖြိုက်ရေဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနီတော်မူရေအခါ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒ၏ အလုပ်အကျွေးအမတ်ကြီးရေ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင် ဥပနန္ဒပါးကို "ဒေသင်္ကန်းဖိုးနန့် သင်္ကန်းကို ဝယ်ပနာ အသျှင်ဥပနန္ဒအား သင်္ကန်းနန့် ဖုံးလွှမ်းလော့"ဟု တမန်နန့် သင်္ကန်းဖိုးကို ပို့လွှတ်စီ၏။

ယင်းခါ ထိုတမန်စွာ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒပါးကို ချိုင်းကပ်ပနာ သာကီဝင်မင့်သားအသျှင်ဥပနန္ဒကို "အသျှင်ဘုရား ဒေသင်္ကန်းဖိုးကို အသျှင့်အား ရည်ညွှန်းပနာ ဆောင်လာအပ်ပါရေ၊ အသျှင်စွာ သင်္ကန်းဖိုးကို ခံယူတော်မူပါ"ဟု လျှောက်၏၊ ဧပိုင် ဆိုလတ်သော် သာကီဝင်မင့်သားအသျှင်ဥပနန္ဒစွာ ထိုတမန်ကို "ဒါယကာ ငါရို့စွာ သင်္ကန်းဖိုးကိုကား မခံယူကြ၊ ငါရို့စွာအခါအား လျော်စွာ အပ်စပ်သော သင်္ကန်းကိုရာ ခံယူကတ်ရေ"ဟု ဆို၏။ ဧပိုင် ဆိုလတ်သော်ထိုတမန်စွာ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒကို "အသျှင့်အား တဦးတစ်ယောက်သောအမှုကြီးငယ်ကို ပြုသူ ဟိပါ သလော"ဟု မေးလျှောက်၏။

ယင်းခါ ဥပါသကာ တစ်ယောက်စွာ အရံသို့ ပြုဖွယ်'ကိစ္စ္စ'တစ်ခုနန့် လားရေ၊ ယင်းခါ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒစွာ ထိုတမန်ကို "ဒါယကာ ဒေဥပါသကာစွာကား ရဟန်းရို့၏ အမှုကြီးငယ်ကို ပြုသူတည်း"ဟု ဆို၏၊ ယင်းခါ ထိုတမန်စွာ ထိုဥပါသကာကို သိစီပနာ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒပါးကို ချိုင်းကပ်ပနာ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒကို "အသျှင်ဘုရား အသျှင်စွာ ညွှန်းအပ်ရေ အမှုကြီးငယ်ပြုသူကို အကျွန်ုပ်စွာ သိစီအပ်ပြီးပါရာ၊ အသျှင်စွာ သင့်လျော်သော အခါ၌ချိုင်းကပ်တော်မူပါလော့၊ အသျှင့်ကို သင်္ကန်းနန့် ဖုံးလွှမ်း 'လှူ' ပါလိမေ"ဟု လျှောက်၏။

ယင်းခါ ထိုအမတ်ကြီးရေ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒပါးကို "အသျှင်စွာ ထိုသင်္ကန်းကိုသုံးဆောင်တော်မူလော့၊ အငရို့တိစွာ အသျှင်ဘုရား ထိုသင်္ကန်းသုံးဆောင်ရီကို အလိုဟိကတ်ရေ"ဟု တမန်ကိုစီလွှတ်၏။ ယင်းခါ၌ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒစွာ ထိုဥပါသကာကို တခုတစ်ရီမျှ မပြောဆိုပါ၊၊

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ထိုအမတ်ကြီးရေ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒပါးကို "အသျှင်စွာထိုသင်္ကန်းကို သုံးဆောင်တော်မူလော့၊ အငရို့တိစွာ အသျှင်ဘုရား ထိုသင်္ကန်းသုံးဆောင်ရီကိုအလိုဟိကတ်ရေ"ဟု တမန်ကိုစီလွှတ်၏။ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း သာကီဝင်မင့်သားအသျှင်ဥပနန္ဒစွာ ထိုဥပါသကာကို တခုတစ်ရီမျှ မပြောဆိုပါ၊၊

သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ထိုအမတ်ကြီးရေ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒပါးကို "အသျှင်စွာထိုသင်္ကန်းကို သုံးဆောင်တော်မူလော့၊ အငရို့တိစွာ အသျှင်ဘုရား ထိုသင်္ကန်းသုံးဆောင်ရီကိုအလိုဟိကတ်ရေ"ဟု တမန်ကိုစီလွှတ်၏။

ထိုစိုင် အခါ၌ နိဂုံးသားရို့၏ စည်းဝီးချိန်ဖြိုက် ၏၊ နိဂုံးသားအပေါင်းစွာလည်း "နောက်ခါမှလာရောက်သူအား ငါးဆယ် (ဒဏ်) တပ်ရဖို့"ဟု ကတိကဝတ် ပြုထား၏၊ ယင်းခါသာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒစွာ ထိုဥပါသကာပါးကို ချိုင်းကပ်ပနာ ထိုဥပါသကာအား-

"ဒါယကာ ငါစွာ သင်္ကန်းကို အလိုဟိရေ"ဟု ပြောဆို၏။

အသျှင်ဘုရား အကျနော်ရို့အား ဒေနိန့် (တစ်ရက်မျှ) ဆိုင်းငံ့တော်မူပါ၊ နိဂုံးသားရို့၏ စည်းဝီးချိန်ပါတည်း၊ နိဂုံးသားအပေါင်းကလည်း "နောက်ခါမှ လာရောက်သူအား ငါးဆယ် (ဒဏ်) တပ်ရဖို့"ဟုကတိကဝတ် ပြုထားပါ၏ဟု (လျှောက်၏)။

"ဒါယကာ ငါ့အား ဒေနိန့်ပင် သင်္ကန်းကို ပီးဗလင့်ာ့"ဟု (ဆိုပနာ) အောက်ပိုးကြိုက်သော ခတောင်း၌ ဆွဲလီ၏။

ယင်းခါ ထိုဥပါသကာစွာ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒက အားဒမ ဆိုအပ်ရေ ဖြိုက်ပနာသာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒအတွက် သင်္ကန်းကို ဝယ်ပြီးကေ နောက်ခါမှ လားရလီ၏။ လူရို့စွာထိုဥပါသကာကို "အမင်ာင် သင်ရေ အဇာကြောင့် နောက်ခါမှ လာရောက်သနည်း၊ သင်ရေငါးဆယ်ဆုံးပြီ"ဟု ဆိုကတ်ကုန်၏၊ ယင်းခါ ထိုဥပါသကာစွာ ဟိုလူရို့အား ဒေအကြောင်းကို ပြောကြား၏၊ လူရို့စွာ ဒေသာကီဝင်မင့်သား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြိုက်ရေ ရဟန်းတိစွာ အလိုကြီးကတ်ကုန်၏၊ မရောင့်ရဲနှိုင်ကတ်ကုန်၊ ဒေရဟန်းရို့အား အမှုကြီးငယ်ကိုကေလေ့ ပြုခြင်းငှါ မလွယ်ကူ၊ ဥပါသကာစွာ'အသျှင်ဘုရား ဒေနိန့် (တစ်ရက်မျှ) ဆိုင်းငံ့တော်မူပါ'ဟု ဆိုအပ်လျက် အဇာကြောင့် မဆိုင်းငံ့ကုန်ဘိသနည်း"ဟု သရော်ကုန်၏။ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကတ်ကုန်၏၊ ရဟန်းရို့စွာ သရော်ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကတ်သော ဟိုလူရို့၏ စကားကို ကြားကတ်ရေသာတည်း။

အလိုနည်းသော ရဟန်းရို့စွာ "သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒစွာ ဥပါသကာက 'အသျှင်ဘုရားဒေနိန့် (တစ်ရက်မျှ) အကျနော်ရို့အား ဆိုင်းငံ့တော်မူပါ'ဟု ဆိုအပ်လျက် ဇာကြောင့် မဆိုင်းငံ့ဘိသနည်း"ဟု သရော်ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကတ်ကုန်၏။

ယင်းခါ ရဟန်းရို့စွာ သာကီဝင်မင့်သား အသျှင်ဥပနန္ဒကို အများကြီးသော အကြောင်းနန့် သရော်ပြစ်တင်ကတ်ပြီးကေ မြတ်စွာဘုရားအား ဒေအကြောင်းကို လျှောက်ကတ်ကုန်၏။ပ။

"ဥပနန္ဒ သင်ရေ ဥပါသကာက 'အသျှင်ဘုရား ဒေနိန့် (တစ်ရက်မျှ) အကျနော်ရို့အား ဆိုင်းငံ့တော်မူပါ'ဟု ဆိုအပ်လျက် မဆိုင်းငံ့ဟူစွာ မှန်သလော"ဟု စိစစ် မီးမြန်းတော်မူ၏။

မှန်ပါရေ မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။

ဘုန်းတော်ကြီးရေ မြတ်စွာဘုရားစွာ သရော်တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြိုက်ရေယောက်ျား အဇာကြောင့် သင်ရေ ဥပါသကာက- 'အသျှင်ဘုရား ဒေနိန့် (တစ်ရက်မျှ) အကျနော်ရို့အား ဆိုင်းငံ့တော်မူပါ'ဟု ဆိုအပ်လျက် မဆိုင်းငံ့ဘိသနည်း၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြိုက်ရေယောက်ျား ဒေ (သင်ပြုမိသောအမှု) စွာ မကြည်ညိုသေးသော သူရို့အား ကြည်ညိုစီခြင်းငှါလိ့ကောင်း။ပ။

ရဟန်းရို့ ဒေပိုင်ဆိုကေ ဒေ သိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကတ်ကုန်လော့။

ပညတ်သိက္ခာပုဒ်

၅၃၈။ "ရဟန်းကိုရာကေ ရည်ညွှန်းပနာ မတ်သော်လိ့ကောင်း မင်းခစားသော်လိ့ကောင်း၊ ပုဏ္ဏားသော်လိ့ကောင်း၊ အိမ်ရှင်သော်လိ့ကောင်း 'ဒေသင်္ကန်းဖိုးနန့် သင်္ကန်းကိုဝယ်ပနာ ဒေပိုင်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းနန့် ဖုံးလွှမ်းလော့'ဟု တမန်နန့် သင်္ကန်းဖိုးကို ပို့စီငြားအံ့၊ အဂယင့်လို့ ထိုတမန်စွာ ထိုရဟန်းသို့ ချိုင်းကပ်ပနာ 'အသျှင်ဘုရား အသျှင့်ကို ရည်ညွှန်းပနာဒေသင်္ကန်းဖိုးကို ဆောင်လာအပ်ပါရေ၊ အသျှင်စွာ သင်္ကန်းဖိုးကို ခံယူတော်မူပါလော့'ဟု ဆိုငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းစွာ ထိုတမန်ကို 'ဒါယကာ ငါရို့စွာ သင်္ကန်းဖိုးကိုကား မခံယူကြ၊ ငါရို့စွာသင့်လျော်ရေအခါ၌ အပ်စပ်သော သင်္ကန်းကိုရာ ခံယူ ကုန်၏'ဟု ဆိုရာ၏၊ အဂယင့်လို့ ထိုတမန်စွာထိုရဟန်းကို 'အသျှင့်အား အမှုကြီးငယ်ကို ပြုသူ တဦးတစ်ယောက် ဟိပါသလော'ဟု ဆိုငြားအံ့၊ ရဟန်းရို့ သင်္ကန်းကို အလိုဟိရေ ရဟန်းစွာ အရံစောင့်ကိုသော်လိ့ကောင်း၊ ဥပါသကာကိုသော်လိ့ကောင်း 'ဒါယကာ ဒေသူစော် ရဟန်းရို့၏ အမှုကြီးငယ်ကို ပြုသူတည်း'ဟုအမှုကြီးငယ်ပြုသူကို ညွှန်းရဖို့၊ အဂယင့်လို့ ထိုတမန်စွာ ထိုအမှုကြီးငယ် ပြုသူကို သိစီရားကေ ထိုရဟန်းသို့ ချိုင်းကပ်ပနာ 'အသျှင်ဘုရား အသျှင်စွာ ညွှန်း အပ်ရေ အမှုကြီးငယ်ပြုသူကိုအကျွန်ုပ်စွာ သိစီအပ်ပြီးပါရာ၊ အသျှင်စွာ သင့်လျော်သော အခါ၌ ချိုင်းကပ်တော်မူလော့၊ အသျှင့်ကိုသင်္ကန်းနန့် ဖုံးလွှမ်း 'လှူ' ပါလိမေ'ဟု ဆိုငြားအံ့၊ ရဟန်းရို့ သင်္ကန်းကို အလိုဟိရေ ရဟန်းစွာ အမှုကြီးငယ်ပြုသူသို့ ချိုင်းကပ်ပနာ 'ဒါယကာ ငါ့အား သင်္ကန်းနန့် အလိုဟိရေ'ဟု နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်တောင်းရဖို့၊ သတိပီးရဖို့၊ နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ် တောင်းလတ်သော် သတိပီးလတ်သော်ထိုသင်္ကန်းကို ပြီးစီငြားအံ့၊ ဧပိုင် ပြီးစီခြင်းစွာ ကောင်း၏၊ အဂယင့်လို့မပြီးစီငြားအံ့၊ ချေတိကြိမ်ငါးကြိမ် ခြီာက်ကြိမ် တိုင်ရုံမျှ ဆိတ်ဆိတ် ဖြိုက်လျက် ရည်မှတ်ပနာ ရပ်ရဖို့၊ ချေတိကြိမ် ငါးကြိမ်ခြီာက်ကြိမ်တိုင်ရုံမျှ ဆိတ်ဆိတ် ဖြိုက်လျက် ရည်မှတ်ပနာ တန့်ရေဟိရေ် ထိုသင်္ကန်းကို ပြီးစီငြားအံ့၊ ဧပိုင် ပြီးစီခြင်းစွာ ကောင်း၏၊ အဂယင့်လို့ ထို (နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်တောင်းခြင်း သတိပီးခြင်း၊ ချေတိကြိမ် ငါးကြိမ် ခြီာက်ကြိမ် ရပ်ခြင်း) ထက်ကကောင်း အားထုတ်စွာ ဖြိုက်ပနာ ထိုသင်္ကန်းကိုပြီးစီငြားအံ့၊ နိဿဂ္ဂိ ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏၊ အဂယင့်လို့ မပြီးစီငြားအံ့၊ သင်္ကန်းဖိုးဆောင်လာကေးဒါယကာအထံ 'ဒါယကာရို့ သင်ရို့စွာ ရဟန်းကို ရည်ညွှန်းပနာ ပို့အပ်ရေ သင်္ကန်းဖိုးစွာထိုရဟန်းအား အကျိုးတစ်ကျိုင်ံတရီ မခံစားရ၊ ဒါယကာရို့ မိမိ ဥစ္စာကို တောင်းကတ်ကုန်လော့၊ သင်ရို့၏ဥစ္စာကို မပျက်စီးစီလင့်'ဟု ကိုယ်တိုင် ကေလေ့ လားရဖို့၊ တမန်ကိုကေလေ့စီရေဖို့၊ ဒေစွာကား ထိုသင်္ကန်းဖိုး ပို့စီရောမာ ကျင့်ဝတ်တည်း" ဧပိုင် (ပြကတ်ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

၁၀-ရာဇသိက္ခာပုဒ် အဖွင့်

၅၃၉။ ရဟန်းကိုရာကေ ရည်ညွှန်းပနာဟူစွာ ရဟန်း၏ အကျိုးငှါ ရဟန်းကို အာရုံပြုပနာ ရဟန်းကိုဖုံးလွှမ်းလိုတွက်နန့်။

မင်း ဆိုစွာ တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်သူ လုံးချင်းတည်း။

မင်းခစား ဆိုစွာ မင်း၏ စားနပ်ရိက္ခာကို ယူသူ လုံးချင်းတည်း။

ပုဏ္ဏား ဆိုစွာ ဇာတ်အနိန်နန့် ပုဏ္ဏားဖြိုက် သူတည်း။

အိမ်ရှင် ဆိုစွာ မတ်ကိုလိ့ကောင်း၊ မင်းခစားကိုလိ့ကောင်း၊ ပုဏ္ဏားကိုလိ့ကောင်း ထားပနာကြွင်းသောသူစော် အိမ်ရှင်မည်၏။

သင်္ကန်းဖိုး ဆိုစွာ ငွေ ရွှေ ပုလဲ ပတ္တမြား တခုခုတည်း။

ဒေသင်္ကန်းဖိုးနန့်ဟူစွာ ရှီးရှုမျက်မှောက် ရောက်နီသော (သင်္ကန်းဖိုးနန့်)။

ဝယ်ပနာဟူစွာ ဖပနာ။

ဖုံးလွှမ်းလော့ဟူစွာ လှူလော့။

အဂယင့်လို့ ထိုတမန်စွာ ထိုရဟန်းသို့ ချိုင်းကပ်ပနာ "အသျှင်ဘုရား အသျှင့်ကို ရည်ညွှန်းပနာဒေသင်္ကန်းဖိုးကို ဆောင်လာအပ်ပါရေ၊ အသျှင်စွာ သင်္ကန်းဖိုးကို ခံယူတော်မူလော့"ဟု ဆိုငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းစွာ ထိုတမန်ကို 'ဒါယကာ ငါရို့စွာ သင်္ကန်းဖိုးကိုကား မခံယူကြ၊ (ငါရို့စွာ) သင့်လျော်ရေအခါ၌ အပ်စပ်သောသင်္ကန်းကိုရာ ခံယူကတ်ရေ'ဟု ဆိုရာ၏၊ ထိုတမန်စွာ ထိုရဟန်းကို"အသျှင့်အား အမှုကြီးငယ် ပြုသူ တဦးတစ်ယောက်ဟိပါသလော"ဟု ဆိုငြားအံ့၊ ရဟန်းရို့ သင်္ကန်းကိုအလိုဟိရေရဟန်းစွာ အရံစောင့်ကိုသော်လိ့ကောင်း၊ ဥပါသကာကိုသော်လိ့ကောင်း "ဒါယကာဒေသူစော် ရဟန်းရို့၏ အမှုကြီးငယ်ကို ပြုသူတည်း"ဟု အမှုကြီးငယ် ပြုသူကို ညွှန်းရဖို့၊ "၊ ယင့်သူအား ပီးဗလင့်ာ့ဆိုပနာသော်လိ့ကောင်း၊ ယင့်သူစော် သိမ်းထားလိမေဆိုပနာသော်လိ့ကောင်း၊ ယင့်သူစော် ဖ 'ဖလှယ်' လိမေဆိုပနာ သော်လိ့ကောင်း၊ ယင့်သူစော် ဝယ်လိမေဆိုပနာ သော်လိ့ကောင်း"မပြောရ။

အဂယင့်လို့ ထိုတမန်စွာ ထိုအမှုကြီးငယ် ပြုသူကို သိစီရားကေ ထိုရဟန်းသို့ ချိုင်းကပ်ပနာ"အသျှင်ဘုရား အသျှင်စွာ ညွှန်းအပ်ရေ အမှုကြီးငယ် ပြုသူကို အကျွန်ုပ်စွာ သိစီအပ်ပြီးပါရာ၊ အသျှင်စွာ သင့်လျော်ရေအခါ၌ ချိုင်းကပ်တော်မူလော့၊ အသျှင့်ကို သင်္ကန်းနန့် ဖုံးလွှမ်း 'လှူ' ပါလိမေ"ဟု ဆိုငြားအံ့၊ ရဟန်းရို့ သင်္ကန်းကို အလိုဟိရေ ရဟန်းစွာ အမှုကြီးငယ် ပြုသူကို ချိုင်းကပ်ပနာ "ဒါယကာ ငါစွာ သင်္ကန်းကို အလိုဟိရေ"ဟု နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ် တောင်းရဖို့၊ သတိပီးရဖို့၊ "ငါ့အား သင်္ကန်းကို ပီးဗလင့်ာ့၊ ငါ့ဖို့ သင်္ကန်းကို ဆောင်ခလော့၊ ငါ့ဖို့ သင်္ကန်းကိုဖလော့၊ ငါ့ဖို့ သင်္ကန်းကို ဝယ်လော့"ဟု မပြောရ။

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ပြောရဖို့။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ပြောရဖို့။ အဂယင့်လို့ ပြီးစီအံ့၊ ဧပိုင်ပြီးစီခြင်းစွာ ကောင်း၏၊ အဂယင့်လို့ မပြီးစီအံ့၊ ထိုအရပ်သို့ လားပနာ ဆိတ်ဆိတ်ဖြိုက်လျက်ရည်ညွှန်းပနာ ရပ်ရဖို့၊ နီရာမာ မထိုင်ရ၊ (ဆွမ်းအစဟိရေ) အာမိသကို မခံယူရ၊ တရားကို မဟောရ၊ "အဇာအကြောင်းကြောင့် လာပါသနည်း"ဟု မီးကေ "ငါ့သျှင် သိလော့"ဟု ပြောရဖို့၊ အဂယင့်လို့နီရာမာမူလည်း ထိုင်အံ့၊ အာမိသကိုကေလေ့ ခံယူအံ့၊ တရားကိုကေလေ့ ဟောအံ့၊ ရပ်ခြင်း ပျက်၏။

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ရပ်ရဖို့။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ရပ်ရဖို့။ ချေတိကြိမ်တောင်းပနာ ချေတိကြိမ်ရပ်ရဖို့။ ငါးကြိမ်တောင်းပနာ နှစ်ကြိမ်ရပ်ရဖို့၊ ခြီာက်ကြိမ်တောင်းသော် မရပ်ရ။

အဂယင့်လို့ ယင်းထက်ကကောင်း အားထုတ်စွာဖြိုက်ပနာ ထိုသင်္ကန်းကို ပြီးစီအံ့၊ အားထုတ်မှုပယောဂ ကြောင့်ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ရခြင်းကြောင့် စွန့်ခြင်း (ဝိနည်းကံ) ဟိ၏။ သံဃာအားသော်လိ့ကောင်း၊ ဂိုဏ်းအားသော်လိ့ကောင်း၊ ပုဂ္ဂိုလ်အားသော်လိ့ကောင်း စွန့်ရဖို့။

ရဟန်းရို့ ဧပိုင် စွန့်ရဖို့။ပ။

"အသျှင်ဘုရားရို့ ဒေအကျွန်ုပ်၏ သင်္ကန်းကို သုံးကြိမ်ထက် ကကောင်းတောင်းခြင်း ခြီာက်ကြိမ်ထက်ကကောင်း ရပ်ခြင်းနန့် ပြီးစီအပ်ရေဖြိုက်ပနာ စွန့်ခြင်း (ဝိနည်းကံ) ဟိပါရေ၊ အကျွန်ုပ်စွာဒေသင်္ကန်းကို သံဃာအား စွန့်ပါ၏"ဟု။ပ။ ပီးရာ၏ဟု။ပ။ ပီးကုန်ရာ၏ဟု။ပ။ အသျှင့်အားပီးပါ၏ဟု (ပြန်ပီးရဖို့)။

အဂယင့်လို့ မပြီးစီအံ့၊ သင်္ကန်းဖိုး ဆောင်လာကေး ဒါယကာ အပါးကို "ဒါယကာရို့ သင်ရို့စွာရဟန်းကို ရည်ညွှန်းပနာ ပို့အပ်ရေ သင်္ကန်းဖိုးစွာ ထိုရဟန်းအား အကျိုးတစ်ကျိုင်ံတရီ မခံစားရ၊ ဒါယကာရို့ မိမိဥစ္စာကို တောင်းကတ်ဖိ၊ သင်ရို့၏ ဥစ္စာကို မပျက်စီးစီလင့်"ဟု ကိုယ်တိုင်ကေလိ့လားရဖို့၊ တမန်ကိုကေလေ့စီရေဖို့။

ဒေစွာကား ထိုသင်္ကန်းဖိုးပို့စီရောမာ ကျင့်ဝတ်တည်းဟူစွာ ဒေစွာကား ယင်းပိုင် သင်္ကန်းဖိုးကိုပို့စီရောမာ တရားနန့်လျော်သော ကျင့်ဝတ်တည်း။

၅၄၀။ သုံးကြိမ်ထက်ကကောင်း တောင်းခြင်း ခြီာက်ကြိမ်ထက်ကကောင်း ရပ်ခြင်းနန့် ကကောင်းဟု ထင်မှတ်ခြင်းဟိပြီးကေ ပြီးစီအံ့၊ နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏၊ သုံးကြိမ်ထက်ကကောင်း တောင်းခြင်း ခြီာက်ကြိမ်ထက်ကကောင်းရပ်ခြင်းနန့် ယုံမှားဟိပြီးကေ ပြီးစီအံ့၊ နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏၊ သုံးကြိမ်ထက်ကကောင်းတောင်းခြင်း ခြီာက်ကြိမ် ထက်ကကောင်း ရပ်ခြင်းနန့် ယုတ်လျော့ရေလို့ ထင်မှတ်ခြင်းဟိပြီးကေ ပြီးစီအံ့၊ နိဿဂ္ဂိပါစိတ် အာပတ် သင့်၏။

သုံးကြိမ်အောက် ယုတ်လျော့ပနာ တောင်းခြင်း ခြီာက်ကြိမ်အောက် ယုတ်လျော့ပနာ ရပ်ခြင်းနန့် ကကောင်းဟု ထင်မှတ်ခြင်းရှိအံံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ သုံးကြိမ်အောက် ယုတ်လျော့ပနာ တောင်းခြင်း ခြီာက်ကြိမ်အောက် ယုတ်လျော့ပနာ ရပ်ခြင်းနန့် ယုံမှားရှိအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ သုံးကြိမ်အောက် ယုတ်လျော့ပနာတောင်းခြင်း ခြီာက်ကြိမ်အောက် ယုတ်လျော့ပနာ ရပ်ခြင်းနန့် ယုတ်လျော့ရေလို့ ထင်မှတ်ခြင်းရှိအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

၅၄၁။ သုံးကြိမ်တောင်းခြင်း ခြီာက်ကြိမ်ရပ်ခြင်းနန့် အာပတ် မသင့်၊ သုံးကြိမ်အောက် ယုတ် လျော့ပနာတောင်းခြင်း ခြီာက်ကြိမ်အောက် ယုတ်လျော့ပနာ ရပ်ခြင်းနန့် အာပတ် မသင့်၊ မတောင်းအပ်ဘဲ ပီးအံ့၊ ဥစ္စာသျှင်ရို့စွာ တောင်းပနာ ပီးကုန်အံ့၊ အာပတ် မသင့်။ ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦး လွန်ကျူးသောရဟန်းအား အာပတ် မသင့်။

ဒသမ ရာဇသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏

ပဌမ စီဝရဝဂ် ပြီး၏

အကျိုင်းချုပ်ခေါင်းစိုင်

နုတ်အပ်ရေ ကထိန (သိက္ခာပုဒ်) သုံးပါးလိ့ကောင်း၊ ဖွပ်လျှော်ခြင်း ဓောဝန သိက္ခာပုဒ်လိ့ကောင်း၊ သင်္ကန်းခံယူခြင်း ပဋိဂ္ဂဟဏသိက္ခာပုဒ်လိ့ကောင်း၊ ဆွီမျိုး မတော်စပ်သောအညာတကသိက္ခာပုဒ်သုံးပါးလိ့ကောင်း၊ တမန်နန့် သိက္ခာပုဒ် နှစ်ပါးလိ့ကောင်းတည်း။

ဒေကား အကျိုင်းချုပ်တည်း။