သံဃဘေဒသိက္ခာပုဒ်

၁၀-သံဃဘေဒသိက္ခာပုဒ်

၄၀၉။ ဘုန်းတော်ကြီးရေ မြတ်စွာဘုရားစွာ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ ရှဉ့်နက်ရို့အား အစာကျွေးရာ ဖြိုက်ရေဝေဠုဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနီတော်မူရေအခါ ဒေဝဒတ်စွာ ကောကာလိက၊ ခဏ္ဍာ မိဖုရား၏သားကဋမောဒကတိဿက၊ သမုဒ္ဒဒတ္တရို့အပါးကို ချိုင်းကပ်ယပြီးနောက် ကောကာလိက ကိုလိ့ကောင်း၊ ခဏ္ဍာမိဖုရား၏သား ကဋမောဒကတိဿကကိုလိ့ကောင်း၊ သမုဒ္ဒဒတ္တကိုလိ့ကောင်း "ငါ့သျှင်ရို့လာကတ်ကုန်လော့၊ ငါရို့စွာ ရဟန်းဂေါတမ၏ သံဃာကွဲပြားခြင်းကို အာဏာစက်ပျက်ခြင်းကိုပြုကုန်အံ့"ဟု ပြောဆို၏၊ ဧပိုင် ဆိုလတ်သော် ကောကာလိကရေ ဒေဝဒတ်ကို "ငါ့သျှင် ရဟန်းဂေါတမစွာကား တန်ခိုးအာနုဘော်ကြီး၏၊ ငါရို့စွာ ရဟန်းဂေါတမ၏ သံဃာကွဲပြားခြင်းကို အာဏာစက် ပျက်ခြင်းကို အဇာသို့ ပြုကုန်အံ့နည်း"ဟု ဆို၏။

ငါ့သျှင်ရို့ လာကတ်ဖိ၊ ငါရို့စွာ ရဟန်းဂေါတမသို့ ချ ဉ်းကပ်၍ "အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားစွာ အများကြီးဖြိုက်တေ အကြောင်းဖြင့် အလိုနည်းခြင်း၏ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်း၏ ခေါင်းပါးခြင်း၏ကိလေသာကို ခါထုတ်ခြင်း၏ ကြည်ညိုဖွယ်ကို ဆောင်ခြင်း၏ ကိလေသာကို မပွါးစီးစီခြင်း၏ လုံ့လကြိုးကုတ် အားထုတ်ခြင်း၏ ဂုဏ်ကျေးဇုကို ပြောဆိုလေ့ဟိပါရေ၊ အသျှင်ဘုရား ဒေဝထုငါးမျိုးရို့စွာ အများကြီးဖြိုက်တေ အကြောင်းဖြင့် အလိုနည်းခြင်းငှါ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်းငှါ ခေါင်းပါးခြင်းငှါ ကိလေသာကိုခါထုတ်ခြင်းငှါ ကြည်ညိုဖွယ်ကို ဆောင်ခြင်းငှါ ကိလေသာကို မပွါးစီးစီခြင်းငှါ လုံ့လကြိုးကုတ်အားထုတ် ခြင်းငှါ ဖြိုက်ကေုန်၏၊ တောင်းပန်ပါရေ အသျှင်ဘုရား၊ ရဟန်းရို့စွာ-

၁။ အသက်ထက်ဆုံး တောကျောင်းနေ ဖြိုက်ပါစီကုန်၊ အကြင် ရဟန်းစွာ ရွာကျောင်းသို့

သက်ရောက်ငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက်ပါစီ။

၂။ အသက်ထက်ဆုံး ပိဏ္ဍပါတ်ဓူတင်ဆောင် ဖြိုက်ပါစီကုန်၊ အကြင် ရဟန်းစွာ နိမန္တနဘတ်

(ပင့်ဖိတ်၍ ကျွေးသော ဆွမ်းကို စားခြင်း) ကို လက်ခံငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက်

ပါစီ။

၃။ အသက်ထက်ဆုံး ပံသုကူဓူတင်ဆောင် ဖြိုက်ပါစီကုန်၊ အကြင် ရဟန်းစွာ လူဒါယကာရို့

လှူသော သင်္ကန်းကို လက်ခံငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက်ပါစီ။

၄။ အသက်ထက်ဆုံး ရုက္ခမူဓူတင်ဆောင် ဖြိုက်ပါစီကုန်၊ အကြင် ရဟန်းစွာ အမိုးဟိရေ

ကျောင်းသို့ ချိုင်းကပ်ငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက်ပါစီ။

၅။ အသက်ထက်ဆုံး ငါးအမဲကို မစားပါစီကုန်လင့်၊ အကြင်ရဟန်းစွာ ငါးအမဲကို စားငြားအံ့၊

ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက်ပါစီ"ဟု ဝထုငါးမျိုးရို့ကို တောင်းကုန်အံ့၊

ဒေဝတ္တုငါးမျိုးရို့ကို ရဟန်းဂေါတမစွာ ခွင့်မပြုအံ့၊ ထိုငါရို့စွာ ဒေဝထုငါးမျိုးရို့နန့် လဘောပေါင်းကို သိစီကုန်အံ့၊ ငါ့သျှင်ရို့ ဒေဝထုငါးမျိုးရို့နန့် ရဟန်းဂေါတမ၏ သံဃာကွဲပြားခြင်းကို အာဏာစက်ပျက်ခြင်းကို ပြုခြင်းငှါ တတ်နှိုင်ရေသာတည်း၊ ငါ့သျှင်ရို့ လူရို့စွာ ခေါင်းပါးမှီငြမ်းပနာ ကြည်ညိုကြစမြဲ ဖြိုက်ကေုန်ရေဟု (ဆို၏)။

ယင်းခါ ဒေဝဒတ်စွာ ပရိသတ်နန့်တကွ မြတ်စွာဘုရားပါးကို ချိုင်းကပ်ယပြီးနောက် မြတ်စွာဘုရားကိုယှိခိုး၍ တစ်ခုသော နီရာမာ ထိုင်ကာ မြတ်စွာဘုရားအား-

အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားစွာ အများကြီးဖြိုက်တေ အကြောင်းဖြင့် အလိုနည်းခြင်း၏။ပ။ လုံ့လ ကြိုးကုတ် အားထုတ်ခြင်း၏ ဂုဏ်ကျေးဇုကို ပြောဆိုလေ့ဟိပါရေ၊ အသျှင်ဘုရား ဒေဝထုငါးမျိုးရို့စွာ အများကြီးဖြိုက်တေ အကြောင်းဖြင့် အလိုနည်းခြင်းငှါ။ပ။ လုံ့လကြိုးကုတ် အားထုတ်ခြင်းငှါ ဖြိုက်ကေုန်ရေ၊ တောင်း ပန်ပါရေ အသျှင်ဘုရား၊ ရဟန်းရို့စွာ-

အသက်ထက်ဆုံး တောကျောင်းနေ ဖြိုက်ပါစီကုန်၊ အကြင်ရဟန်းစွာ ရွာကျောင်းသို့ သက်ရောက်ငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက်ပါစီ။ပ။ အသက်ထက်ဆုံး ငါးအမဲကိုမစားပါစီကုန်လင့်၊ အကြင်ရဟန်းစွာ ငါးအမဲကို စားငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက်ပါစီ ဟုလျှောက်၏။

ဒေဝဒတ် မသင့်လျော်ပေ၊ အကြင်ရဟန်းစွာ အလိုရှိအံ့၊ (ထိုရဟန်းစွာ) တောကျောင်းနေ ဖြိုက်စီ၊ အကြင်ရဟန်းစွာ အလိုရှိအံ့၊ (ထိုရဟန်းစွာ) ရွာကျောင်းနေ ဖြိုက်စီ။ အကြင်ရဟန်းစွာ အလိုရှိအံ့၊ (ထိုရဟန်းစွာ) ပိဏ္ဍပါတ်ဓူတင်ဆောင် ဖြိုက်စီ၊ အကြင်ရဟန်းစွာ အလိုရှိအံ့၊ (ထိုရဟန်း စွာ) နိမန္တနဘတ်ကို လက်ခံစေ။ အကြင်ရဟန်းစွာ အလိုရှိအံ့၊ (ထိုရဟန်းစွာ) ပံသုကူဓူတင်ဆောင်ဖြိုက်စီ၊ အကြင်ရဟန်းစွာ အလိုရှိအံ့၊ ထိုရဟန်းစွာ လူဒါယကာရို့ လှူသော သင်္ကန်းကိုလက်ခံစေ။ ဒေဝဒတ် ငါစွာ ရှစ်လရို့လုံးလုံး အပင်ရင်း အိပ်ရာ နီရာကို ခွင့်ပြုအပ်ပြီ။ မမြင်အပ်မကြားအပ် မသန 'မယုံမှား' အပ်ရေ အစွန်းသုံးပါးမှ စင်ကြယ်သော ငါးအမဲကို ခွင့်ပြုအပ်ပြီဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

ယင်းခါ ဒေဝဒတ်စွာ "မြတ်စွာဘုရားစွာ ဒေဝထုငါးမျိုးရို့ကို ခွင့်မပြု"ဟု ရွှင်လန်း တက်ကြွစွာ ဖြိုက်ပနာ ပရိသတ်နန့်တကွ နီရာမှ ထကာ မြတ်စွာဘုရားကို ယှိခိုးပြီးကေ အရိုအသေပြုလျက်ဖဲလားလီ၏။

၄၁၀။ ယင်းခါ ဒေဝဒတ်စွာ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ကို ဝင်ပြီးကေ ဝထုငါးမျိုးရို့နန့် "ငါ့သျှင်ရို့ ငါရို့စွာရဟန်းဂေါတမသို့ ချိုင်းကပ်၍ 'အသျှင်ဘုရား မြတ်စွာဘုရားစွာ အများကြီးဖြိုက်တေ အကြောင်းဖြင့် အလိုနည်းခြင်း၏ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်း၏ ခေါင်းပါးခြင်း၏ ကိလေသာကို ခါထုတ်ခြင်း၏ ကြည်ညိုဖွယ်ကိုဆောင်ခြင်း၏ ကိလေသာကို မပွါးစီးစီခြင်း၏ လုံ့လကြိုးကုတ် အားထုတ်ခြင်း၏ ဂုဏ်ကျေးဇုကိုပြောဆို လေ့ဟိပါရေ၊ အသျှင်ဘုရား-ဒေ ဝထုငါးမျိုး ရို့စွာ အများကြီးဖြိုက်တေ အကြောင်းဖြင့်အလိုနည်းခြင်းငှါ ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်းငှါ ခေါင်းပါးခြင်းငှါ ကိလေသာကို ခါထုတ်ခြင်းငှါ ကြည်ညိုဖွယ်ကိုဆောင်ခြင်းငှါ ကိလေသာကို မပွါးစီးစီခြင်းငှါ လုံ့လကြိုးကုတ် အားထုတ်ခြင်းငှါ ဖြိုက်ကေုန်၏။ တောင်းပန်ပါရေ အသျှင်ဘုရား၊ ရဟန်းရို့စွာ အသက်ထက်ဆုံး တောကျောင်းနေ ဖြိုက်ပါစီကုန်၊ အကြင်ရဟန်းစွာ ရွာကျောင်းသို့ သက်ရောက်ငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက်ပါစီ၊ အသက်ထက်ဆုံး ပိဏ္ဍပါတ်ဓူတင် ဆောင် ဖြိုက်ပါစီကုန်၊ အကြင်ရဟန်းစွာ နိမန္တနဘတ်ကို လက်ခံငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက် ပါစီ၊ အသက်ထက်ဆုံး ပံသုကူဓူတင်ဆောင် ဖြိုက်ပါစီကုန်၊ အကြင်ရဟန်းစွာ လူဒါယကာရို့ လှူသော သင်္ကန်းကို လက်ခံငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက်ပါစီ၊ အသက်ထက်ဆုံး ရုက္ခမူဓူတင်ဆောင် ဖြိုက်ပါစီကုန်၊ အကြင်ရဟန်းစွာ အမိုးဟိရီကျောင်းသို့ ချိုင်းကပ်ငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ် ရောက်ပါစီ၊ အသက်ထက်ဆုံး ငါးအမဲကိုမစားပါစီကုန်လင့်၊ အကြင်ရဟန်းစွာ ငါးအမဲကို စားငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား အပြစ်ရောက်ပါစီ'ဟုဝထုငါးမျိုးရို့ကို တောင်းခကုန်ရာ၊ ဒေဝတ္တုငါးမျိုးရို့ကို ရဟန်း ဂေါတမစွာ ခွင့်မပြု၊ ထိုငါရို့စွာဒေဝထုငါးမျိုးရို့နန့် ဆောက်တည် ကျင့်ကတ်ကုန်၏"ဟု လဘောပေါင်း ကို သိစီ၏။

ဟိုလဘောပေါင်းရို့တွင် အကြင် လူရို့စွာ (ရတနာသုံးပါးကို) မယုံကြေကုန်၊ မကြည်ညိုကုန်၊ အသိဉာဏ် မဟိကတ်ကုန်၊ ဟိုလူရို့စွာ "ဒေသာကီဝင်မင့်သား ဘုရားအနွယ်တော်ဖြိုက်ရေ ရဟန်းရို့စွာ ကိလေသာကို ခါထုတ်ကုန်၏၊ ခေါင်းပါးသော အသက်မွီးမှု ဟိကုန်ရေ၊ လာဘ်တိရေ ရဟန်းဂေါတမစွာကား လာဘ်တိခြင်းအကျိုးငှါ အားထုတ်ကြိုးစားရေ"ဟု ပြောဆိုကတ်ကုန်၏။

အကြင် လူရို့စွာကား (ရတနာသုံးပါးကို) ယုံကြေကုန်၏၊ ကြည်ညိုကုန်၏၊ ပညာဟိကုန်ရေ၊ လိမ္မာကုန်၏၊ အသိဉာဏ်ဟိကုန်ရေ၊ ဟိုလူရို့စွာ "ဒေဝဒတ်စွာ မြတ်စွာဘုရား၏ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အာဏာစက် ပျက်ခြင်းငှါ အဇာကြောင့် လုံ့လပြုဘိသနည်း"ဟု သရော်ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြပြောဆိုကတ်ကုန်၏၊ ရဟန်းရို့စွာ သရော် ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကတ်သော ဟိုလူရို့၏ (စကားကို) ကြားကုန်စွာသာတည်း၊ အလိုနည်းသော ရဟန်းရို့စွာ "ဒေဝဒတ်စွာ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အာဏာစက်ပျက်ခြင်းငှါ အဇာကြောင့် လုံ့လပြုဘိသနည်း"ဟု သရော်ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကတ်ကုန်၏၊ ယင်းခါ ထိုရဟန်းရို့စွာ ဒေဝဒတ်ကို အများကြီးဖြိုက်တေ အကြောင်းဖြင့် သရော်ပြစ်တင်ကတ်ပြီးကေ မြတ်စွာဘုရားအား ဒေအကြောင်းကို လျှောက်ထားကတ်ကုန်၏။ပ။ ဒေဝဒတ် သင်ရေ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အာဏာစက် ပျက်ခြင်းငှါ လုံ့လပြုရေဟူစွာ မှန်သလောဟု စိစစ်မီးမြန်းတော်မူ၏။

မှန်ပါရေ မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။

ဘုန်းတော်ကြီးရေ မြတ်စွာဘုရားစွာ သရော်တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြိုက်ရေ ယောက်ျား သင်ရေ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ အာဏာစက်ပျက်ခြင်းငှါ အဇာကြောင့် လုံ့လပြုဘိသနည်း၊ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြိုက်ရေ ယောက်ျား ဒေ (သင်ပြုမိသောအမှု) စွာ မကြည်ညိုသေးသော သူရို့အား ကြည်ညိုစီခြင်းငှါလိ့ကောင်း။ပ။

ရဟန်းရို့ ဒေပိုင်ဆိုကေ ဒေသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကတ်ကုန်လော့။

ပညတ်သိက္ခာပုဒ်

၄၁၁။ "အကြင် ရဟန်းစွာ ညီညွတ်သော သံဃာ၏ ကွဲပြားခြင်းငှါ လုံ့လပြု ငြားအံ့၊ ကွဲပြားခြင်းကို ဖြိုက်စီတတ်ရေ အကြောင်းကိုကေလေ့ ခိုင်မြဲစွာ စွဲယူပြုမူပြီးကေ တည်ငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းကို ရဟန်းရို့စွာ 'အသျှင်စွာ ညီညွတ်သောသံဃာ၏ ကွဲပြားခြင်းငှါ လုံ့လ မပြုပါလင့်၊ ကွဲပြားခြင်းကို ဖြိုက်စီ တတ်ရေ အကြောင်းကိုကေလေ့ ခိုင်မြဲစွာ စွဲယူပြုမူပြီးကေ မတည်ပါလင့်၊ အသျှင်စွာ သံဃာနန့် ညီညွတ်ပါလော့၊ ညီညွတ်စွာရာကေ ဖြိုက်ရေ သံဃာစွာ ကကောင်းဝမ်းသာရေဖြိုက်ပနာ မငြင်းခုံစွာဖြိုက်ပနာ တူသော ပါတိမောက် ပြခြင်းဟိရေ ဖြိုက်ပနာ ချမ်းသာစွာ့နီရ၏'ဟု ပြောဆိုရာ၏၊ ရဟန်းရို့စွာ ဧပိုင် ဆိုအပ်လျက် ထိုရဟန်းစွာ ရှီးနည်းအတူပင်ပြုမူငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းကို ရဟန်းရို့စွာ သုံးကြိမ်ထိတောင် ထိုအယူကို စွန့်စိမ့်သောငှါ ကကောင်းဆိုဆုံးမအပ်၏၊ အဂယင့်လို့ သုံးကြိမ်ထိတောင် ကကောင်း ဆိုဆုံးမအပ်ရေဟိရေ် ထိုအယူကိုစွန့်ငြားအံ့၊ ဧပိုင် စွန့်ခြင်းစွာ ကောင်း၏၊ အဂယင့်လို့ မစွန့်ငြားအံ့ (ထိုရဟန်းအား) သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏" ဧပိုင် (ပြကတ်ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

၁၀-သံဃဘေဒသိက္ခာပုဒ် အဖွင့်

၄၁၂။ အကြင်ဟူစွာ အကြင်သို့ သဘောဟိရေ။ပ။

ရဟန်းဆိုရေ။ပ။ ဒေအရာမာ ဒေဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြိုက်သို့ ရောက်သူကို "ရဟန်း"ဟု အလိုရှိအပ်၏။

ညီညွတ်သော သံဃာ ဆိုစွာ တူသော ပေါင်းသင်းခြင်းဟိရေ တူသော သိမ်၌ တည်သော (သံဃာတည်း)။

ကွဲပြားခြင်းငှါလုံ့လပြု ငြားအံ့ဟူစွာ အဇာပိုင် ဒေရဟန်းရို့စွာ အစိတ်စိတ်အမြွာမြွာဖြိုက်ကေုန်ဖို့လဲ၊ အစေးမကပ်ဖြိုက်ကေုန်ဖို့လဲ၊ အစုအစုဖြိုက်ကေုန်ဖို့လဲဟု အသင်းအပင်းကိုရှာ၏၊ ဂိုဏ်းဂဏကို ဖွဲ့၏။

ကွဲပြားခြင်းကို ဖြိုက်စီတတ်ရေ အကြောင်းကိုကေလေ့ဟူစွာ ကွဲပြားခြင်းကို ပြုတတ်ရေတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော ဝထုရို့တည်း။

ခိုင်မြဲစွာစွဲယူပနာဟူစွာ ယူပနာ။

ပြုမူပြီးကေဟူစွာ ပြငြားအံ့။

တည်ငြားအံ့ဟူစွာ မစွန့်ငြားအံ့။

ထိုရဟန်းကိုဟူစွာ သံဃာကို ကွဲပြားစီတတ်ရေ ရဟန်းတည်း။

ရဟန်းရို့စွာဟူစွာ အခြားသော ရဟန်းရို့စွာ။

အကြင်ရဟန်းရို့စွာ မြင်ကုန်၏၊ အကြင်ရဟန်းရို့စွာ ကြားကုန်၏၊ ထိုရဟန်းရို့စွာ"အသျှင်စွာ ညီညွတ်သော သံဃာ၏ ကွဲပြားခြင်းငှါ လုံ့လမပြုပါလင့်၊ ကွဲပြားခြင်းကို ဖြိုက်စီတတ်ရေအကြောင်းကိုကေလေ့ ခိုင်မြဲစွာ စွဲယူပြုမူပြီးကေ မတည်ပါလင့်၊ အသျှင်စွာ သံဃာနန့် ညီညွတ်ပါလော့၊ ညီညွတ်စွာရာကေ ဖြိုက်ရေ သံဃာစွာ ကကောင်း ဝမ်းသာရေ ဖြိုက်ပနာ မငြင်းခုံစွာ ဖြိုက်ပနာတူသောပါတိမောက် ပြခြင်းဟိရေဖြိုက်ပနာ ချမ်းသာစွာ နီရ၏"ဟု ပြောဆိုရဖို့။

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ပြောဆိုရဖို့။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ပြောဆိုရဖို့။ အဂယင့်လို့ စွန့်အံ့၊ ယင်းပိုင်စွန့်ခြင်းစွာ ကောင်း၏။ အဂယင့်လို့ မစွန့်ငြားအံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ကြားပနာ မပြော ဆိုကုန်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ ထိုရဟန်းကို သံဃာ့အလယ်သို့လည်း ခေါ်ဆောင်ပနာ "အသျှင်စွာ ညီညွတ်သောသံဃာ၏ ကွဲပြားခြင်းငှါ လုံ့လမပြုပါလင့်၊ ကွဲပြားခြင်းကို ဖြိုက်စီတတ်ရေ အကြောင်းကို ကေလေ့ခိုင်မြဲစွာ စွဲယူပြုမူပြီးကေ မတည်ပါလင့်၊ အသျှင်စွာ သံဃာနန့်ညီညွတ်ပါလော့၊ ညီညွတ်စွာရာကေ ဖြိုက်ရေ သံဃာစွာ ကကောင်း ဝမ်းသာရေဖြိုက်ပနာမငြင်းခုံစွာဖြိုက်ပနာ တူသောပါတိမောက် ပြခြင်းဟိရေဖြိုက်ပနာ ချမ်းသာစွာနီရ၏"ဟု ပြောဆိုရဖို့။

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ပြောဆိုရဖို့။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ပြောဆိုရဖို့။ အဂယင့်လို့စွန့်အံ့၊ ယင်းပိုင်စွန့်ခြင်းစွာ ကောင်း၏။ အဂယင့်လို့ မစွန့်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

ထိုရဟန်းကို ကကောင်း ဆိုဆုံးမရဖို့၊ ရဟန်းရို့ ဒေပိုင်ဆိုကေ ကကောင်း ဆိုဆုံးမရဖို့၊ တမွတ်ချင်းလိမ္မာပနာ စွမ်းရည်ဟိရေ ရဟန်းစွာ သံဃာကို သိစီရဖို့။

၄၁၃။ "အသျှင်ဘုရားရို့ သံဃာစွာ အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော၊ ဒေ မည်သောရဟန်းစွာ ညီညွတ်သော သံဃာ၏ ကွဲပြားခြင်းငှါ လုံ့လပြုရေ၊ ထိုရဟန်းစွာ ထိုအယူကို မစွန့်၊ အဂယင့်လို့ သံဃာအား လျောက်ပတ်သော အခါဟိရေ ကံစွာ ဖြိုက်ငြားအံ့၊ သံဃာစွာ ဒေပိုင်သောရဟန်းကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမရာ၏၊ ဒေကား သိစီခြင်းတည်း။

အသျှင်ဘုရားရို့ သံဃာစွာ အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော၊ ဒေပိုင်သော ရဟန်းစွာ ညီညွတ်သော သံဃာ၏ ကွဲပြားခြင်းငှါ လုံ့လပြုရေ၊ ထိုရဟန်းစွာ ထိုအယူကို မစွန့်၊ သံဃာစွာဒေပိုင်သော ရဟန်းကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမ၏၊ အကြင်အသျှင်အားဒေပိုင်သော ရဟန်းကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမခြင်းကို ခြီ၏၊ ထိုအသျှင်စွာ ဆိတ်ဆိတ် နီရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား ခြီခြင်း မဟိ၊ ထို အသျှင်စွာပြောဆိုရာ၏။

နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ဒေအကြောင်းကို ပြောဆိုပါ၏။ပ။ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ဒေ အကြောင်းကိုပြောဆိုပါ၏။

အသျှင်ဘုရားရို့ သံဃာစွာ အကျွန်ုပ်၏ (စကားကို) နာတော်မူလော၊ ဒေပိုင်သော ရဟန်းစွာ ညီညွတ်သော သံဃာ၏ ကွဲပြားခြင်းငှါ လုံ့လပြုရေ၊ ထိုရဟန်းစွာ ထိုအယူကို မစွန့်၊ သံဃာစွာဒေပိုင်သော ရဟန်းကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမ၏၊ အကြင်အသျှင်အားဒေပိုင်သော ရဟန်းကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမခြင်းကို ခြီ၏၊ ထိုအသျှင်စွာ ဆိတ်ဆိတ် နီရာ၏၊ အကြင်အသျှင်အား ခြီခြင်း မဟိ၊ ထို အသျှင်စွာပြောဆိုရာ၏။

သံဃာစွာ ဒေပိုင်သော ရဟန်းကို ထိုအယူကို စွန့်စီခြင်းငှါ ကကောင်း ဆိုဆုံးမအပ်ပြီ၊ သံဃာအားခြီခြင်း ဟိ၏၊ ယင်းအတွက်နန့် ဆိတ်ဆိတ် နီ၏၊ ဧပိုင် ဆိတ်ဆိတ်နေအနိန်နန့် ဒေခြီရေအဖြိုက်ကို သိမှတ်ရပါရေ"ဟု (သိစီရဖို့)။

၄၁၄။ ဉတ်၏ အဆုံးမာ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏၊ ကမ္မဝါစာ နှစ်ကြိမ်ရို့၏ အဆုံးမာ ထုလ္လစ္စဉ်း အာပတ်သင့်၏၊ ကမ္မဝါစာ၏ အဆုံးမာ သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏၊ သံဃာဒိသိသ်သို့ ရောက်သော ရဟန်းအားဉတ်၏ အဆုံးမာ ဒုက္ကဋ်၊ ကမ္မဝါစာ နှစ်ကြိမ်ရို့၏ အဆုံးမာ ထုလ္လစ္စဉ်းရို့စွာ ငြိမ်းကုန်၏။ သံဃာဒိသိသ်ဆိုရေ။ပ။ ယင်းအတွက်နန့်လည်း "သံဃာဒိသိသ်"ဟု ဆိုအပ်၏။

၄၁၅။ (တရားအနိန်နန့် ပြုအပ်ရေ) ဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု ထင်မှတ်ခြင်းဟိပြီးကေ မစွန့်အံ့၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ ယုံမှားဟိပြီးကေ မစွန့်အံ့၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။ ဓမ္မကံ၌ အဓမ္မကံဟုထင်မှတ်ခြင်းဟိပြီးကေ မစွန့်အံ့၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ဓမ္မကံဟု ထင်မှတ်ခြင်းဟိပြီးကေမစွန့်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌ ယုံမှားဟိပြီးကေ မစွန့်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။ အဓမ္မကံ၌အဓမ္မကံဟု ထင်မှတ်ခြင်းဟိပြီးကေ မစွန့်အံ့၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏။

၄၁၆။ (ဉတ်ကမ္မဝါစာဖြင့်) ကကောင်း မဆိုဆုံးမအပ်ရေ ရဟန်း၊ (အယူကို) စွန့်သော ရဟန်း၊ ရူးသော ရဟန်း၊ စိတ်ပျံ့လွင့်သော ရဟန်း၊ ဝေဒနာဖိစီးသော ရဟန်း၊ အစ လက်ဦး လွန်ကျူးသောရဟန်းအား အာပတ် မသင့်။

ဒသမ သံဃဘေဒသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။